• 1:07 بعد از ظهر

  • 1400-05-13

  • کد خبر: 14462

مهدی پیرجهان در گفت‌وگو با آناج؛

خیلی سخت بود که تماشاگر المپیک باشم/ قول می‌دهم با سکوی آسیایی جبران کنم

دونده صاحب‌نام تبریزی درباره از دست دادن المپیک اظهار داشت: خیلی سخت بود که تماشاگر مسابقات المپیک باشم چراکه زحمت زیادی کشیده و سدهای بزرگی شکسته بودم تا سهمیه این مسابقات را کسب کنم.

به گزارش آناج، مهدی پیرجهان، دونده خوش نام و نشان و المپیکی کشورمان که به عنوان نخستین دوومیدانی‌کار ایرانی در ماده 400 متر با مانع موفق به کسب سهمیه المپیک شده بود، در آخرین لحظات اعزام به توکیو محل برگزاری المپیک 2020 با بدشانسی بزرگی مواجه شد. او به دلیل مثبت اعلام شدن نتیجه آزمایش کرونایش از حضور در این مسابقات بازماند که بدون شک این غیبت به عنوان بزرگترین حسرت دوران ورزشی در دل قهرمان ملی تبریزی‌ها باقی خواهد ماند.

خیلی سخت بود که تماشاگر المپیک باشم 

این ورزشکار تبریزی در نخستین مصاحبه خود بعد از این بدشانسی بزرگ و از دست دادن المپیک در گفت‎‌وگو با خبرنگار ورزشی آناج اظهار داشت: متاسفانه در آستانه اعزام به مسابقات اتفاق بدی برای من افتاد و باعث شد تا با یک بدشانسی بزرگ المپیک را از دست بدهم. خیلی سخت بود که تماشاگر مسابقات باشم چراکه زحمت زیادی کشیده و سدهای بزرگی شکسته بودم تا سهمیه این مسابقات را کسب کنم. به هرحال در واپسین لحظات این اتفاق تلخ رخ داد و هیچ کاری هم از هیچ کسی برنمی‌آمد.

وی درباره نحوه ابتلایش به ویروس کرونا خاطرنشان کرد: فکر می‌کنم در اولین مرحله لیگ دوومیدانی قهرمانی باشگاه‌های کشور به این ویروس مبتلا شدم. من خیلی مراقب بودم و احتیاط می‌کردم ولی در آن مسابقات برخوردها اجتناب‌ناپذیر بود و احتمال می‌دهم که در آنجا درگیر شده باشم.

رویای بزرگی در سر داشتم

المپین آذربایجان درباره وضعیت روحی خود بعد از مثبت شدن تست کرونایش و از دست دادن المپیک گفت: شرایط خیلی سختی داشتم. خیلی شوکه شده بودم. من چند سال است که در ایران هیچ حریفی ندارم و به تنهایی تمرین می‌کنم. نبود رقیب و حریف تمرینی و مسابقه‌ای برای یک دونده خیلی سخت است. در واقع یکنواختی بدی بود و به چالش‌های بزرگ نیاز داشتم. تمام تلاشم این بود تا نتیجه خوبی بگیرم.

پیرجهان مدعی شد: نمی‌خواستم در المپیک صرفاً یک شرکت کننده باشم و هدفم انجام کار بزرگ در این مسابقات بود. در دوران ورزشی‌ام ضربات خیلی سختی خوردم ولی هر بار که زمین خوردم محکم‌تر بلند شدم و بازهم بلند خواهم شد.

قول کسب سکوی آسیایی

وی مطرح کرد: من قول داده بودم که به فینال المپیک برسم ولی نشد و شرمنده مردم کشورم شدم. اما همین جا قول می‌دهم که یکی از سکوهای مسابقات آسیایی را کسب کنم. هدف من درخشش در مسابقات آسیایی و جهانی است و برای رسیدن به این هدف تلاشم را بیشتر و بیشتر خواهم کرد. فکر و ذکرم پیشرفت در ورزش حرفه‌ای است و امیدوارم که همیشه نماینده خوبی برای مردم کشورم باشم.

رکورددار دو 400 متر با مانع کشور درباره روزهای دشواری که سپری کرد، ابراز داشت: دوستانم در این روزهای سخت خیلی پیگیر حالم بودند و جا دارد از همه آنها تشکر کنم. همچنین از آقای ایوب دادروان مربی خوبم، آقای بهتاج مدیرکل ورزش جوانان استان و آقای حسین رحمتی مدیرعامل باشگاه پلیمر خلیج فارس خرم آباد که لطف‌شان شامل حالم شد.

به بی‌مهری‌ها عادت کرده‌ام!

پیرجهان در پاسخ به این سوال که چرا بعد از این اتفاق حمایتی از او صورت نگرفت و به نوعی رها شد، اذعان داشت: این اولین بار نیست که در چنین حالتی رها می‌شوم! و به نوعی عادت کرده‌ام. من انتظار خاصی از هیچ کس ندارم و معتقدم درنهایت خودم باید برای خودم کار کنم ولی باز هم از همه کسانی که کنارم بودند، تشکر می‌کنم و امیدوارم که بتوانم محبت‌شان را جبران کنم.

وی معتقد است: چرخ فلک می‌چرخد و این اتفاقات تمام می‌شود لیکن چیزی که در قلب و روح آدم می‌ماند و فراموش نمی‌شود همین لحظاتی است که در روزهای سخت تجربه می‌کنیم و مرام و معرفت دوستانم برای من از همه چیز با ارزش‌تر است.

می‌توانستم قدم‌های بلندی بردارم ولی قسمت نشد

از بازمانده کاروان کشورمان در مورد مسابقات المپیک نیز سوال کردیم و اینکه آیا او مسابقات را پیگیری کرده است یا خیر که وی در پاسخ گفت: زمان مسابقات کمی‌با برنامه‌هایم مطابقت نداشت و در رشته‌هایی که دوست داشتم رقابت‌هایش را تماشا کنم، آنچنان نتوانستم. فقط مسابقات رشته خودم و دیگر نمایندگان کشورمان را نظاره‌گر شدم. مسابقات المپیک واقعا سطح بسیار بالایی داشت.

پیرجهان با اشاره به حسرتی که از این مسابقات بر دل او ماند، تأکید کرد: همانطور که گفتم اهداف بزرگی داشتم و مطمئن بودم که می‌توانم قدم‌های بلندی را بردارم ولی قسمت نشد.

مدیریت ناکارآمد دلیل ناکامی‌کاروان ایران

این دونده پرافتخار تبریزی در خصوص علت ناکامی‌کاروان ایران در این دوره از رقابت‌های المپیک متذکر شد: ما وضعیت ناگواری در این المپیک داشتیم و به نظرم مدیریت ناکارآمد دلیل این فاجعه است. ورزشکاران ما تمام تلاش خود را انجام می‌دهند ولی باید رو راست باشیم. امکانات و شرایط تمرینی ما به هیچ عنوان با کشورهای توسعه یافته قابل قیاس نیست.

وی ادامه داد: از طرفی ورزش ما در فوتبال خلاصه می‌شود و متاسفانه بقیه رشته‌ها مغفول مانده‌اند. این درحالی است که فوتبال ما المپیکی نیست و در چنین شرایط نباید انتظار زیادی داشته باشیم. چند رشته ما جهانی هستند و مطمئناً در بقیه رشته‌ها نیز می‌توانیم حرف‌هایی برای گفتن داشته باشیم ولی با این تبعیض‌ها راه به جایی نخواهیم برد. درد اصلی این است که قرارداد یک بازیکن فوتبال از کل بودجه یک فدراسیون ورزشی بیشتر است و این اجحاف مانع پیشرفت خواهد شد.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *