مدرسه میثاق
موسسه کوثر
مباهله بُرد نَبُرد پیامبر خدا (ص)، الگویی برای مذاکرات سیاسی
  • 1396/06/24 12:53
  • 90826
وقتی مسیحیان از صلابت رسول خدا ترسیدند؛

مباهله بُرد نَبُرد پیامبر خدا (ص)، الگویی برای مذاکرات سیاسی

مسیحیان نجران نه ادعای پیامبری او را پذیرفته و مسلمان شدند و نه به کتاب آسمانی وی ایمان آوردند، بلکه صرفا از صلابت و یقین الهی و اراده واستقامت پیامبر دریافتند، که نمی شود این سد عظیم مقاومت را در هم شکست و برآن پیروز شد.

گروه دین ومذهب آناج/ یونس یوسفی: پیامبر اکرم (ص) نامه ای به اسقف نجران نوشت و آنها را به دین اسلام دعوت نمود. مشروح نامه پیامبر به اسقف نجران چنین بود: «به نام خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب. [این نامه ایست] از محمد، پیامبر خدا، به اسقف نجران. خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب را ستایش می کنم و شما را از پرستش بندگان به پرستش خدا فرا می خوانم. شما را دعوت می کنم که از ولایت بندگان خدا خارج شوید و در ولایت خداوند درآیید و اگر دعوت مرا نپذیرفتید باید به حکومت اسلامی مالیات (جزیه) بپردازید [تا در برابر این مبلغ، از جان و مال شما دفاع کند] و در غیر این صورت به شما اعلام خطر می شود»

همچنین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در مذاکره ای که با هیئت نجرانی در مدینه به انجام رسانید آنان را به پرستش خدای واحد دعوت کرد. امّا آنان بر ادعای خود اصرار داشتند و دلیل الوهیت مسیح را، تولد عیسی علیه السلام بدون واسطه پدر می دانستند. حضرت با دلایل فراوان عقلی و نقلی تلاش نمود که ایشان را قانع نماید اما با وجود ذکر این دلایل، آنان قانع نشدند و خداوند به پیامبر خود، دستور مباهله داد تا حقیقت آشکار و دروغ گو رسوا شود. کیفیت مباهله به این گونه است که افرادی که درباره مسئله مذهبی مهمی گفتگو دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرّع کنند و از او بخواهند که دروغ گو را رسوا سازد و مجازات کند.

روزی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم قصد مباهله کرد، قبل از آن عبا بر دوش مبارک انداخت و حضرت امیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام را در زیر عبای مبارک جمع کرد و آیه تطهیر بر ایشان نازل شد و سپس بسوی میعادگاه روانه شدند. ناگاه نمایندگان نجران دیدند که پیامبر فرزندش حسین علیه السلام را در آغوش دارد، دست حسن علیه السلام را در دست گرفته و علی و زهرا علیهماالسلام همراه اویند و به آنها سفارش می کند هرگاه من دعا کردم شما آمین بگویید. مسیحیان، هنگامی که این صحنه را مشاهد کردند، سخت به وحشت افتادند و از این که پیامبر، عزیزترین و نزدیک ترین کسانِ خود را به میدان مباهله آورده بود، دریافتند که او نسبت به ادعای خود ایمان راسخ دارد ! زیرا در غیر این صورت، عزیزان خود را در معرض خطر آسمانی و الهی قرار نمی داد. بنابراین از اقدام به مباهله خودداری کردند و حاضر به مصالحه شدند.

نتیجه مباهله این شد که مسیحیان نجران هرسال دوهزار حُلّه به پیامبر اکرم بدهند که قیمت هر حلّه چهل درهم باشد و بر آنان است که که اگر جنگی روی دهد، سی زره و سی نیزه و سی اسب به عاریه بدهند.

نکته اینجاست که مسیحیان نجران نه ادعای پیامبری او را پذیرفته و مسلمان شدند و نه به کتاب آسمانی وی ایمان آوردند، بلکه صرفا از صلابت و یقین الهی و اراده و استقامت پیامبر دریافتند، که نمی شود این سد عظیم مقاومت را در هم شکست و برآن پیروز شد و اگر ذرّه ای در پیامبر اکرم و اطرافیانش سسیتی و ضعف می دیدند ، حتما مصمّم بر مباهله می بودند و این شیوه مختص به هیچ زمانی نبوده و نیست و در تمامی مذاکرات ، طرف های مذاکره کنندگان نظر به نگرش ها و بینش ها و اراده ی طرف های خویش دارند و بر پایه میزان مقاومت آن ها خواسته های مشروع یا نا مشروع خویش را قبض و بسط می دهند.

اکنون که شیوه ی امپریالیسم جهانی بر تهدید و ارعاب و تحریم و سپس مذاکره با طرف مقابل را پیش گرفته اند، تنها کسانی می توانند از این معرکه ی فتنه انگیز جان و مال و عزت و استقلال سالم به در ببرند که بر عهد و مرام خویش ایمان داشته و  نه عشق و دلدادگی بر دشمنان داشته و نه از گردنکشی مستکبران هراس بر دل راه دهند.

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •