بانک مهر اقتصاد
فرم جذب خبرنگار - داخلی
قاصدک 24
پارک دلفین باغلارباغی 2
شهر اولین‌ها در حسرت یک سالن ورزشی استاندارد
  • 1396/01/30 17:40
  • 77320
گزارش ویژه؛

شهر اولین‌ها در حسرت یک سالن ورزشی استاندارد

تبریز با وجود اینکه عنوان شهر اولین‌ها را یدک می‌کشد اما همچنان در حسرت برخورداری از یک سالن ورزشی استاندارد است.

گروه ورزشی آناج: استان اردبیل درحالی میزبان مسابقات والیبال زیر بیست و سه سال قهرمانی آسیا شده است که مسئولان فدراسیون والیبال بارها از استان آذربایجان‌شرقی برای میزبانی این مسابقات دعوت کردند اما تبریز به عنوان شهر اولین‌ها و شهری که میزبان گردشگری کشورهای اسلامی در سال 2018 خواهد بود، به دلیل نداشتن حتی یک سالن استاندارد ورزشی نتوانست این رخداد بین المللی را میزبانی کند و این در حالی است که شهر تبریز از لحاظ امکانات رفاهی از جمله محل اقامت تیم‌ها شرایط بسیار قابل قبولی دارد و واقعاً جای سوال است این همه سالن ورزشی که در تبریز احداث شده است چرا حتی یک سالن آن استانداردهای بین المللی را ندارد؟

بد نیست بدانید وقتی عوامل فدراسیون والیبال ایرادات جزئی از سالن ورزشی رضازاده اردبیل گرفتند، استاندار اردبیل دستور داد تا به طور ضربتی همه نواقص رفع و کفپوش فرانسوی در این سالن نصب شود. شاید اقتصاد مقاومتی فقط برای پروژه تعویض چمن استادیوم یادگار امام (ره) تبریز تعریف شده بود و واردات از کشورهای اروپایی فقط برای تبریز ممنوع است. شاید هم پارکت‌های تهیه شده برای کفپوش سالن رضازاده اردبیل به دلیل مصاحبه یکی از مسئولان با یک روزنامه سازمانی را به مقابله ترغیب نکرده بود یا شاید مسئولان استان اردبیل کارشان را بلدند و به مردم وعده‌های الکی نمی‌دهند.

اما مشکل اصلی چیست؟ پاسخ این سوال را می‌توان در نظارت بر کار پیمانکاران در مجموعه اداره کل ورزش و جوانان آذربایجان‌شرقی پیدا کرد که اصلاً مفهومی تعریف نشده دارد چون اگر به طور مثال در بحبوحه بارش باران در تبریز سری به سالن تازه تأسیس پورشریفی بزنید خواهید دید که سقف این سالن بصورت آبشاری چکه می‌کند؛ سالنی که گل سرسبد سالن‌های شهر تبریز است اما نه نور و نه کفپوش آن هیچ کدام استاندارد برگزاری مسابقات بین المللی را ندارند.

البته با تجربه‌ای که از پروژه تعویض چمن ورزشگاه یادگار امام برای ورزش استان بدست آمد، نباید انتظار داشت کلانشهر تبریز به سالنی استاندارد مجهز شود؛ نکته جالب اینکه هنوزم که هنوز است وقتی بحث پروژه تعویض چمن استادیوم یادگار امام و سیستم هیتینگ آن مطرح می‌شود، مسئولان اداره ورزش و جوانان استان توپ را به زمین شرکت توسعه، تجهیز و نگهداری اماکن ورزشی کشور می‌اندازند و هیچ کس پاسخگوی هدر رفت هزینه‌ و بیت‌والمالی که در این پروژه ملی شده است، نیست؛ لذا در کنار این مورد، باید مسئولین نظارتی اداره کل ورزش و جوانان و پیمانکاران این سالن‌های ورزشی که در تبریز ایجاد شده‌اند، پاسخگو باشند که دلایل این همه نقاط ضعف در پروژه‌های ورزشی شهر تبریز چیست؟

شاید اینطور به نظر برسد که هزینه‌های تعویض کفپوش و سیستم روشنایی سالن پورشریفی خیلی سرسام‌آور باشد ولی نظر اکثر کارشناسان معماری بر این است که با ده درصد هزینه تیم فوتبالی که از لیگ یک به لیگ برتر صعود می‌کند، می‌توان این مشکلات را برطرف ساخت. با این وجود و با در نظر گرفتن این موضوع که در مورد منابع مالی انجام این کار مشکل خاصی وجود ندارد ولی مسئولان استان تاکنون اقدام مؤثری در این خصوص انجام نداده‌اند و هر ساله نیز بحث تعویض نور و کفپوش سالن پورشریفی به دلایل نامعلوم به آینده موکول گشته است.

می‌نویسیم و باز هم خواهیم نوشت تا شاید روزی دست اندرکاران استان آذربایجان‌شرقی هم از خواب زمستانی خود بیدار شوند و بالاخره تبریز (شهر اولین‌های سابق) را به یک سالن ورزشی با استانداردهای بین المللی تجهیز کنند. به امید روزی که تبریز این کلانشهر کشورمان هم یک سالن استاندارد داشته باشد. کلاه خود را قاضی کنیم آیا این خواسته زیادی است؟
 

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •