پارک دلفین باغلارباغی 2
قاصدک 24
بانک مهر اقتصاد
گروه طراحی آرتین
فرم جذب خبرنگار - داخلی
اداره کل اوقاف استان
خاطره‌ی یک سرلشکر و جام زهر 67
  • 1395/07/27 08:53
  • 62147
جایگاه عزت در منظومه فکری هاشمی؛

خاطره‌ی یک سرلشکر و جام زهر 67

فیروزآبادی از ترسیمِ شرایطی در ذهن امام خمینی(ره) برای پایان جنگ پرده برداشت که نشان می‌داد قطعنامه 598 واقعاً جام زهر بوده و به همین دلیل نیز بعد از 28 سال ایران به حقِ خود نرسیده است.

گروه سیاسی آناج: "در سمت ایران به نظر بنده امری سیاسی و تئوریک اتفاق افتاد و آن این بود که آقای هاشمی از فرماندهان جنگ خواستند که بگویند برای ادامه جنگ چه امکاناتی نیاز دارند؟ خب فرماندهان نشستند و نوشتند که چه چیزهایی می‌خواهند، چه تجهیزاتی، چه امکاناتی، چه پولی، چه پشتوانه‌ای و چقدر باید برای بسیج و آموزش نیروها و ... سرمایه‌گذاری شود.

از آن طرف به رئیس سازمان برنامه که آقای روغنی زنجانی بودند گفتند شما بگویید که چقدر پول دارید و چقدر می‌توانید پول فراهم کنید؟ آن موقع با آن قیمت نفت و وضعیت بد اقتصادی و کمبود بودجه، یک معادله‌ای روی کاغذ آوردند که فرماندهان نظامی این مقدار نیاز دارند و مسئولان اقتصادی کشور می‌گویند ما این امکانات کم را داریم و این امکانات کم پاسخگوی این نیاز فراوان فرماندهان نظامی نیست. بنابراین زمان، زمان پایان دادن به جنگ است.

این یک کار سیاسی بود و یک پروسه‌ای هم داشت تا به نتیجه رسید و آقای هاشمی هم مسئولش بودند. بعد این‌ها را بردند گذاشتند جلوی امام و گفتند حضرت امام! شما فرمانده کل قوا و رهبر کشور هستید، شما صاحب اختیار هستید، اقتصاد کشور هم دست شماست، زندگی مردم هم دست شماست، جواب دشمن هم شما باید بدهید، حالا چه کار کنیم؟ جنگ را خاتمه دهیم یا اینکه باید این امکانات تأمین شود که امکان تأمین آن هم وجود ندارد!

یعنی در واقع دو حرف برای امام مطرح کردند؛ گفتند فرماندهان می‌گویند اگر این امکانات نباشد امکان ادامه جنگ و پیروزی بر دشمن نیست و مدیران اقتصادی هم می‌گویند این امکانات نیست یعنی در واقع یک بن‌بستی برای حضرت امام ترسیم شد.

ممکن بود اگر فرد دیگری کارگردانی می‌کرد اینطور ترسیم نمی‌شد ولی خب بالاخره آن زمان اینطور ترسیم شد و کارگردان دیگری هم نبود.

در بحث‌های سازمان ملل و مذاکرات، وزارت خارجه و آقای ولایتی از اول تحرک خودش را داشت، سازمان ملل هم در حال کار بود و بالاخره متنی به نام قطعنامه 598 تدوین شد، متن قطعنامه 598 هم بسیار سیاسانه نوشته شده بود، متن متنی نبود که در آن بگوید چه اتفاقی افتاده است. متنی بود که اگر ایران و عراق می‌پذیرفتند جنگ متوقف می‌شد اما اینکه حالا سایر حقوق چه می‌شود به تدریج براساس بندهای قطعنامه با فعالیت‌های بعدی مشخص می‌شد."


متن فوق، بخشی از مصاحبه سرلشکر فیروزآبادی با خبرگزاری فارس در خصوص نقش هاشمی رفسنجانی در پذیرش قطع نامه 598 است.قطعنامه ایی که به گفته حضرت امام مانند جام زهر بود.

با اندکی دقت در اظهارات سرلشکر فیروز آبادی در خواهیم یافت که در آن زمان به علت اختیار تام  هاشمی در جنگ و بعدها آنچه در کتابش به بهانه خستگی مردم از جنگ منتشر گردید، وی با ترسیم فضایی یاس آلود و تیره در ذهن حضرت امام ، ایشان را مجبور به پذیرش قطعنامه نمود.اینکه اتمام جنگ در آن زمان  امری لازم و مبارک بود بر همه واضح است اما دو نکته اصلی بعد از سال‌‌ها همچنان در محافل مختلف مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد.

1- باتوجه به جایگاه و نفوذ آن زمان هاشمی در حکومت، نوع رفتار وی با فرماندهان جنگ در خصوص استعلام برای ادامه جنگ قابل تامل است. مطمئنا آنچه بعدها به گفته فرماندهان در مجامع عمومی عنوان شد، نوعی فریب توسط شخص هاشمی و تیم او برای عدم بیان تمامی واقعیت‌ها اعم از نیازهای مادی و همچنین توانایی نیروها برای ادامه جنگ حتی با دست‌‌های خالی بود، برخوردی که اکثر فرماندهان و مسئولین را در عملی انجام شده قرار داد. البته یکی از دلایل استدلال این موضوع  فرمایش حضرت امام بعد از هجوم سراسری عراق پس از قبول قطعنامه با این عنوان است که فرمود: «اگر می‌دانستم جوانان کشور همچنان پای جنگ ایستاده‌‌اند اصلا قطعنامه را امضا نمی‌کردم.»

2- هدف از پذیرش قعطنامه است. آنچه در اصل مفاد قطعنامه به گفته اکثر کارشناسان و همچنین سرلشکر فیروزآبادی آمده بود، بسیار سیاسانه و غیر شفاف بود.

اینکه جنگ به هر قیمتی خاتمه یابد و صرفا هردو کشور به مرزهای قانونی از پیش تعیین شده بازگردند و چندی بعد به صورت محرمانه ، عراق به عنوان متجاوز معرفی شود و حتی یک ریال غرامت از طرف عراق به دلیل نوع قطعنامه به ایران مستردد نشود، همگی از ضعف ذاتی قطعنامه و تمام شدن جنگ به هر قیمتی حکایت می‌کند.

امروز بعد از سال‌ها از اتمام جنگ، حرف و حدیث‌‌ها درخصوص نوع خاتمه و خوب یا بد بودن ادامه جنگ ادامه دارد اما نکته مهمتر، مبنای فکری افراد بعد از گذشت چندین سال است.

اساسا منظومه فکری افراد و در واقع آنچه اصل ذهن یک فرد را شامل می‌شود، نباید در طول زمان تغییر بنیادینی بکند؛ وقتی امروز و درهنگام صلح و ثبات حرف از جمع آوری ارتش و سلاح باشد، بدیهی است در زمان جنگ اعتقاد و تلاش برای خاتمه جنگ به هر شکلی ولو یه قیمت از دست رفتن خون بی‌‌گناهان و ضررهای فراوان مالی خواهد بود.

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •