مسیر ما تا فینال با برزیل قابل مقایسه نبود/ آکادمی باشگاه تراکتورسازی جزو بهترین‌های ایران/ لیگ برتری شدن ماشین به نفع تراکتور است
  • 1395/02/02 14:05
  • 43808
"صادق پورحسین" در گفتگوی تفصیلی با آناج؛

مسیر ما تا فینال با برزیل قابل مقایسه نبود/ آکادمی باشگاه تراکتورسازی جزو بهترین‌های ایران/ لیگ برتری شدن ماشین به نفع تراکتور است

سرمربی تیم فوتسال دانش آموزی کشورمان و مسئول آکادمی باشگاه تراکتورسازی تبریز از موفقیت‌های تیم‌های خود در آغاز سال نو و همچنین وضعیت فوتبال استان می‌گوید.

گروه ورزشی آناج: آغاز سال 95 نوید روزهایی درخشان برای فوتبال آذربایجان‌شرقی بود. علاوه بر تیم‌های فوتبال استان که نتایج درخشانی در لیگ‌های برتر و لیگ دسته یک کسب کردند؛ تیم جوانان تراکتورسازی در لیگ برتر جوانان کشور مقتدرانه عنوان قهرمانی را از آنِ خود کرد که موفقیتی بزرگ برای تیم‌های پایه استان بود و از سویی دیگر نیز تیم فوتسال دانش آموزی آذربایجان‌شرقی که به نمایندگی از کشورمان در رقابت‌های جام جهانی دانش آموزی شرکت کرده بود، با درخشش در این مسابقات در نهایت به مقام نائب قهرمانی دست یافت.

در دو مورد از این موارد مطرح شده نقش یک نفر بسیار پررنگ به چشم می‌آید. "صادق پورحسین" مدرس بین المللی فوتبال استان که رئیس آکادمی باشگاه تراکتورسازی است، سرمربیگری تیم دانش آموزی را بر عهده داشت و قهرمانی تیم جوانان تراکتورسازی و نائب قهرمانی تیم دانش آموزی استان در رقابت‌ها جام جهانی از دست آوردهای بزرگ تیم‌های وی در آغاز سال جاری بود.

پس از کسب این موفقیت‌ها گفتگویی با پورحسین در سه بخش (تیم دانش آموزی، آکادمی باشگاه و فوتبال استان) انجام داده‌ایم که آن را در ادامه می‌خوانید:

آناج: درمورد مسابقات دانش آموزی که برگزار شد و سطح برگزاری این مسابقات توضیحاتی ارائه فرمایید.

در ابتدا به نوبه خود از پایگاه اطلاع رسانی آناج تشکر می‌کنم که از اولین روز تلاش این مجموعه بر این بوده است که در سطح تیم‌های پایه و مسابقات دانش آموزی اخبار و اطلاعات زیادی را در اختیار مخاطبان قرار دهد. اما در رابطه با مسابقات جهانی دانش آموزی که تیم استان آذربایجان شرقی به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران شرکت کرده بود، باید بگویم این مسابقات هر دو سال یکبار برگزار می‌شود که این دوره، سومین دوره مسابقات بود و با توجه به توانمندی استان ما که قطب فوتبال و فوتسال کشورمان است، کمیته اعزام تیم‌ها به مسابقات خارجی، استان ما را به نمایندگی از کشورمان به این مسابقات انتخاب کردند و پس از آن، طی جلساتی که در تهران برگزار شد، قرار شد نگاه ویژه استانی و ملی نسبت به این تیم صورت بگیرد.

 

 

مدیرکل آموزش و پرورش استان نیز به شخصه در این مسئله ورود کردند و با تمهیداتی که اندیشیدند، ما توانستیم 5 اردو با صد بازیکن برگزار کنیم. این بازیکنان از سراسر کشور در اردوها حضور داشتند ولی اولویت ما برای انتخاب بازیکن از استان خودمان بود و در نهایت از ترکیب دوازده نفره تیم ملی دانش آموزی 6 نفر از استان‌های دیگر و 6 نفر نیز از استان آذربایجان شرقی انتخاب شدند که بازیکنان انتخاب شده از آذربایجان شرقی در باشگاه‌های دبیری و مس سونگون توپ می‌زنند.

جا دارد در اینجا از مدیرکل اداره ورزش و جوانان استان، شورای شهر، باشگاه شهرداری تبریز و تمامی پیشکسوتان و همچنین اصحاب رسانه که همیشه ما را مورد حمایت خود قرار دادند، تقدیر و تشکر کنم و صد البته دبیران ورزشی که در مقاطع ابتدایی، راهنمایی قبل از اینکه این جوانان تبدیل به بازیکنان باشگاهی شوند، زحمت‌های بسیاری را متحمل شده‌اند. عزیزانی چون آقای بانظم، آقای دِشَن، آقای عیوضی و همچنین همکار خود بنده آقای مطلب زاده که در این مسابقات ما را همراهی می‌کرد.

تیم ما در رده سنی جوانان بسته شده بود. ما 5 اردو برگزار کردیم و همه‌ی این اردوها در شهر تبریز برگزار شد که همه تدارکات انجام شده اراده معاونت تربیت بدنی آموزش پرورش استان آذربایجان شرقی بود.

مسابقات در شهر پورچ کرواسی با حضور 24 کشور برگزار شد. کشورهای شرکت کننده منتخب کشورهایی بودند که از طریق کمیته برگزاری مسابقات توانسته بودند  سهمیه لازم را کسب کنند. ایران و چین نمایندگان آسیا در این مسابقات بودند.

مسیر ما تا فینال قابل مقایسه با برزیل نبود

در گروه ما کرواسی، فرانسه، بلژیک، کوزوو و قبرس حضور داشتند. بازی افتتاحیه نیز بین ایران و کرواسی برگزار شد. کرواسی در این مسابقات دو تیم داشت و شرایط جدول با گونه‌ای بود که پس از بازی با تیم اول آنها باید با تیم دوم آنها نیز بازی می‌کردیم. بعد از صعود به عنوان تیم اول گروه با تیم اسلواکی باید روبرو می‌شدیم که این تیم نیز جزو تیم‌های قدرتمند این دوره از مسابقات بود. ما بعد از بازی با اسلواکی با تیم کرواسی روبرو شدیم که بازی با دوتیم قدرتمند باعث خستگی تیم ما شد و علاوه بر آن، چند بازیکن ما با مصدومیت مواجه شدند. همه این عوامل باعث شد تا ما مقابل برزیل شکست بخوریم؛ البته اگر فیلم بازی با برزیل را نیز بررسی کنید، خواهید دید که ما خیلی خوب عمل کردیم، منتهی کار گروهی ما بهتر بود و آنها از نظر کارهای انفرادی در سطح بالاتری قرار داشتند. از طرفی مسیری که برزیل در جدول طی کرده بود و مسیری که ما پشت سر گذاشته بودیم به نسبت، مسیر ما دشوارتر از مسیر آنها بود.

دلیل اینکه برزیل در هر دو رشته پسران و دختران قهرمان شد این بود که با برنامه ریزی در مورد المپیک بعدی گام به این مسابقات گذاشته بود و علت بالا بودن سطح این مسابقات نیز احتمالا حذف فوتبال از دور بعدی المپیک جایگزینی فوتسال بود که به همین خاطر کشورها سرمایه گذاری خوبی در فوتسال کرده‌اند.

آناج: در مورد کادرفنی این تیم توضیحی می‌دهید:

ساختار ما به این ترتیب است که ما یک مسئول انجمن داریم. آقای شمس دو روز قبل از ما به محل برگزاری سفر کرده بود و یک روز پس از شروع مسابقات به ایران بازگشته بود. وی جزو اعضای برگزاری این مسابقات بود؛ بنده هم به عنوان سرمربی تیم، آقای مطلب زاده به عنوان مربی تیم و آقای احمدزاده به عنوان سرپرست تیم، کادر فنی را تشکیل می‌دادیم.

آناج: آیا از میان بازیکنانی که در این تیم حضور داشتند، بازیکنانی هستند که در آینده صاحب نام و نشان در فوتسال کشورمان شوند؟

صد در صد امکان این امر وجود دارد. اگر دید ما به این جوانان، دید مثبت باشد قطعا آنها موفق خواهند بود زیرا آنها در بین 24 تیم مسابقات جهانی عملکرد بسیار خیره کننده‌ای داشتند. این قول را می‌دهم که اگر برای این جوانان برنامه ریزی و سرمایه گذاری صورت بگیرد، آنها در رده بزرگسالان به بازیکنان بزرگی تبدیل خواهند شد.

 

 

آناج: نظر خودتان در مورد اینکه شما بصورت تلفیقی در دو رشته فوتبال و فوتسال کار می‌کنید، چیست؟

فوتبال و فوتسال مکمل هم هستند

خود ای اف سی این نظر را دارد که اگر می‌خواهید در فوتبال پیشرفت کنید، باید در زمینه فوتسال پیشرفت کنید. یعنی این دو رشته مکمل و تکمیل کننده همدیگر هستند. اگر توجه کنید فوتبال ترکیه پیشرفته‌تر از فوتسال آنهاست و آنها در حاشیه مسابقات از ما تحقیق می‌کردند که چه کارهایی باید انجام دهند تا فوتسالشان نیز پیشرفت کند.

ما نمی‌توانیم این دو رشته را از یکدیگر جدا کنیم زیرا اتفاقات در هر دو رشته تکرار می‌شود. اگر چه فوتبال یک بازی 11 نفره است اما در میان همین یازده نفر اتفاقاتی می‌افتد که عین آن در فوتسال نیز رخ می‌دهد.

آناج: آیا کمیته فوتسال فدراسیون فوتبال نظارتی بر تیم شما داشت؟

چون فدراسیون ورزش‌های دانش آموزان یک فدراسیون مستقل است، به همین دلیل خود آن دو کمیته با همدیگر در ارتباط بودند. اما باید از هیئت فوتبال استانمان مخصوصا از آقای پیروزرام مسئول کمیته فوتسال تشکر کنم که در انتخاب این جوانان با ما همکاری کردند.

آناج: نحوه گزینش بازیکنان چگونه بود؟

ما ابتدا یک فراخوانی را توسط معلمین ورزش انجام دادیم، کمیته فوتسال هیئت فوتبال نیز طی اطلاعیه‌ای اردوی انتخابی این تیم را اعلام کرد. اولین دوره مرحله انتخابی با حضور 100 نفر از محصلان پیگیری شد. این انتخابی نیز مرحله به مرحله انجام گرفت تا 6 نفر نهایی را انتخاب کردیم. نماینده های شهرهای دیگر نیز به این صورت انتخاب شده و به تیم اصلی ملحق شدند. بحث انتخاب نفرات تیم یک کار جمعی بود و این انتخاب با مشورت تمامی اعضای کادر فنی صورت گرفت.

آناج: استقبال مسئولین در چه حدی بود؟

این استقبال به دور از انتظار ما بود و در اینجا از همه‌ی رسانه‌ها کمال تقدیر و تشکر را داریم. آن استقبال در فرودگاه بین المللی تبریز نشان داد که این جوانان دست به کار بزرگی زده اند. انتظار این است که مسئولین این جوانان را فراموش نکنند، زیرا آنان پرچم کشور ما را در قلب اروپا و با توجه به اینکه تبلیغات منفی علیه ایران است، به احتزاز در آوردند.

آناج: از آخرین وضعیت آکادمی فوتبال تراکتورسازی برایمان بگویید؛ آیا خودتان راضی هستید؟

نتایج تیم‌های آکادمی بعد از انقلاب بی‌سابقه بود

با توجه به عملکرد و برنامه‌ریزی‌هایی که در ابتدای فصل صورت گرفته، یکسری راهکارهایی تعریف شده بود و برمبنای این راهکارها برنامه‌ریزی‌هایی انجام گرفت منتهی باید چنین خدمتتان عرض کنم که با توجه به مشکلات مالی که باشگاه با آن مواجه است، این مشکلات دامن گیر آکادمی نیز شده است. اما مجموعه‌ی آکادمی و کادرفنی با تمامی مشکلات مالی که وجود داشت، تلاششان بر این بود که در تمامی رده ها عملکرد خوبی داشته باشیم؛ خوشبختانه امسال تیم امید بعد از یکسری اتفاقات توانست رده ششم را کسب کند، تیم جوانان نیز موفق شد مقام قهرمانی را بدست آورد. بعد از انقلاب ما در رده‌های پایه چنین درخششی نداشتیم. همچنین تیم نوجوانان توانست با اقتدار تمام از گروه خود صعود کند. تیم نونهالان ما نیز در لیگ مناطق حضور دارد.

تنها باشگاهی در سطح استان هستیم که در 12 رده سنی فعالیت می‌کند. آکادمی فوتبال تراکتورسازی بازیکنان را از هشت تا زیر بیست و یک سال تحت پوشش قرار می‌دهد. مدرسه فوتبال هم که عمق کار آکادمی فوتبال تراکتورسازی را نشان می‌دهد. نیاز است که نگاه ویژه‌ای به مدرسه فوتبال تراکتورسازی داشته باشیم زیرا تمام استعدادها و آینده‌ی فوتبال تبریز در مدارس فوتبال نهفته است.

برای ساختارسازی در فوتبال باید برنامه دراز مدت داشت

اگر بخواهیم در فوتبالمان ساختارسازی کنیم باید با برنامه‌ای دراز مدت پیش برویم چون در فوتبال معمولا برنامه‌های کوتاه مدت بصورت اورژانسی پاسخگو است اما باشگاه‌هایی که برنامه دراز مدت دارد، می‌توانند توسط تیم‌های پایه و آکادمی، آینده باشگاه خود را تضمین کنند.

 

 

آناج: چند درصد از بازیکنان آکادمی بومی هستند؟

در آکادمی ما جمعا هفت نفر بازیکن غیر بومی داریم که آنها هم از استان‌های همجوار هستند.  نکته دیگر اینکه در شمالغرب کشور تنها باشگاهی که در رده‌های لیگ برتر فعالیت دارد، فقط تیم تراکتورسازی است. البته برای تیم‌های پایه نیازمند همت و تلاش بیشتری هستیم. ما 54 بازی در مسابقات انجام داده ایم اما در تیم‌های بزرگ چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد.

آناج: در طول سال‌هایی که شما مدیر آکادمی تراکتورسازی بوده‌اید، عملکرد کلی آکادمی در مقایسه با تیم‌های دیگر همچون سپاهان و فولاد و دیگر باشگاه‌هایی که دارای آکادمی هستند، چگونه است؟

در کشور ما تنها 4 باشگاه از فدراسیون فوتبال کشورمان مجوز دریافت کرده‌اند؛ فولاد خوزستان، سپاهان، تراکتورسازی و مس کرمان باشگاه‌های دارای مجوز رسمی آکادمی در ایران هستند. ایجاد آکادمی پروسه‌ای است که دوسال زمان می‌برد. نمایندگانی از ای اف سی اعزام می‌شوند و فرآیندی توسط آنان طی می‌شود که در نهایت شش ماه برای رفع نواقص به باشگاه فرصت داده می‌شود و دوباره ناظران مراجعه نموده و در صورت تائید، باشگاه موفق به کسب مجوز آکادمی می‌شود.

هزینه‌ای که تیم فولاد خوزستان برای آکادمی‌های خود انجام می‌دهد، اصلا قابل مقایسه با هزینه‌هایی که در تراکتورسازی صورت می‌گیرد، نیست اما با وجود تمامی این مشکلات، ما حداکثر تلاش‌های خود را انجام می‌دهیم و موفقیت‌هایی را نیز کسب کرده‌ایم.

آناج: اگر باشگاه به بخش خصوصی واگذار شود آیا تغییراتی ایجاد می‌شود؟

باشگاه مجبور است تیم بزرگسال را در اولویت قرار دهد

تا زمانی که دیدگاه‌ها تغییر نکرده است، مشکلات همچنان دامن گیر باشگاه خواهد بود. آقای عباسی نیز در تلاش برای سرپا نگه داشتن باشگاه است. بودجه باید به باشگاه تزریق شود تا ایشان نیز بتواند این بودجه را تقسیم کند. آقای عباسی نیز مجبور است تیم بزرگسالان را در اولویت قرار دهد.

آناج: در بحث درآمدزایی عملکرد آکادمی چگونه بوده است؟

درآمد آکادمی تامین کننده یک سوم از هزینه‌های آن است

اگر باشگاه در اختیار بخش خصوصی باشد، می‌توان یکسری فعالیت‌ها را انجام داد اما در مورد بحث درآمدزایی تراکتورسازی یک تیم مردمی است و همه انتظاراتی از این تیم دارند. باتوجه به وضعیت اقتصادی جامعه در بحث در آمدزایی با مشکل مواجه هستیم. در بحث درآمدزایی ما فقط موضوع مدرسه فوتبال را داریم که هر ساله در حدود 800 نفر ثبت نام می‌کنند که از این طریق ما می‌توانیم یک سوم از هزینه‌های آکادمی را تامین کنیم. اما از راه‌های دیگر موفق به درآمدزایی نشده‌ایم، چون همه‌ی سرمایه گذاری‌ها بر روی تیم بزرگسالان صورت می‌گیرد.

تا زمانی که ساختارهایی که در ابتدای بحث نیز مطرح شد مثل بحث کپی رایت، حق پخش، تبلیغات دور زمین و اسپانسر تعریف و حل نشوند، ما در زمینه درآمدزایی و چنین بحث‌هایی موفق نخواهیم شد.

آناج: با بازیکنانی که در رده جوانان و امید عملکرد خوبی به نمایش می‌گذارند، قرارداد چند ساله می‌بندید؟

قرارداد این بازیکنان طبق آئین نامه فدراسیون معمولا سه سال است. نمی‌توان کمتر یا بیشتر از این مدت زمان قرارداد بست.

 

 

آناج: آیا امسال پیش آمده است که بازیکنی را واگذار کنید و در قبال رضایت نامه مبلغی را دریافت کنید؟

اصلا چنین موردی پیش نیامده است. ما دو نوع قرارداد داریم؛ قرارداد حرفه‌ای و قرارداد آماتور. در رده سنی زیر 18 سال نمی‌توان قرارد حرفه‌ای با بازیکن بست. قرارداد حرفه‌ای قراردادی است که شما مسئولید در قبال کاری که برای شما انجام می‌دهد، مبلغی را بپردازید.

همه‌ی قراردادهایی که ما می‌بندیم، همگی قراردادهای آماتور می‌باشند. قراردادهای آماتور از لحاظ حقوقی و کیفری هیچگونه اعتباری ندارند اما هنگام تبدیل قرارداد آماتور به قرارداد حرفه ای یک حق رشد تعریف شده است که این حق رشدها برای باشگاه‌ها محفوظ می‌باشد.

آناج: اخیرا در تیم‌های اصفهانی بازیکنان تبریزی افزایش یافته‌اند، آیا علت آن عدم توجه آکادمی‌های تبریز بوده یا دلیل دیگری دارد؟

سامان نریمان جهان نمونه یک بازیکن آکادمیک است

ما در بحث آکادمی‌ها بسیار محدود هستیم و آکادمی ما در ایران جزو بهترین آکادمی‌ها می‌باشد. برای تغییر نگاهی که به آکادمی و محصولات آن صورت می‌گیرد، کمی زمان نیاز است و زمان بر می‌باشد.

یک بازیکن از تیم‌های پایه بازی‌اش را آغاز می‌کند و پله پله بالا می‌رود تا به تیم اصلی برسد. همان پروسه‌ای که برای مثال، سامان نریمان جهان آنرا طی کرده است اما سیاست گذاری همه باشگاه‌ها در کشورمان که متاسفانه سیاست گذاری اشتباه در کشور ما است، فقط قهرمانی در لیگ‌ها است اما در سراسر دنیا این دیدگاه وجود ندارد.

از طرفی زمانی که همه فشارها بر روی کادرفنی و مدیریت باشگاه این است که تیم باید قهرمان شود، دیگر فرصت بازی دادن به جوانان مهیا نمی‌شود. همه این عوامل بر موضوعی که شما اشاره کردید، تاثیر گذار است.

آناج: قانون حق رشدی که فرمودید آیا بر بازیکنان تراکتور هم اعمال شده است؟

حق رشد در ایران، فقط در مورد پیام صادقیان آن هم در زمان انتقال از ذوب آهن به پرسپولیس عملی شده است و همانطور که عرض کردم چون ثبات مدیریت وجود ندارد، این مشکلات پیش می‌آید.

آناج: دلیل اینکه بازیکنان پایه به تیم اصلی نمی‌توانند راه پیدا کنند، چیست؟

سیاست گذاری باشگاه و عدم مقبولیت افکار عمومی

همانطور که عرض کردم، سیاست باشگاه است. باشگاه باید افکار عمومی را قانع کند که آیا آنها تراکتوری می‌خواهند که آینده دار باشد یا تراکتوری که در کوتاه مدت قهرمان شود؟ اگر می‌خواهیم که در کوتاه مدت قهرمان شود، ابزارهای دیگری نیاز است. این سیاست باشگاه است که تعیین می‌کند که تیم‌های پایه به تیم بزرگسال کمک کند یا خیر؟

آناج: علاوه بر پرورش بازیکن در آکادمی، برای پرورش مربی چه برنامه‌ای داشته‌اید؟

ما برای مربیانی که در اختیار داریم، چند شاخصه را تعریف می‌کنیم:

1- جزو پیشکسوتان باشگاه تراکتورسازی باشد.

2- از لحاظ مدرک مربیگری و مدرک تحصیلی در سطح بالایی باشد.

3- دارای اخلاق و حسن شهرت باشد.

4- کسانی که در شهر صاحب نام هستند.

ما با کنار هم قراردادن این 4 آیتم، مربی که با ما همکاری می‌کند را انتخاب می‌کنیم و چون اعتقاد خودمان بر این است که در رده‌های پایه بیشتر بر بازیکن سازی تمرکز کنیم و به دنبال نتیجه نیستیم؛ بنابراین به دنبال جذب مربیانی هستیم که به این نوع کار اعتقاد داشته باشند.

 

 

آناج: آینده آکادمی را چگونه ارزیابی می‌کنید:

آینده آکادمی به سیاست باشگاه و هیئت مدیره و تصمیم‌هایی که در آینده گرفته خواهد شد، بستگی دارد. فکر می‌کنم با توجه به عملکرد تیم‌های پایه در مسابقات لیگ برتر، صد در صد بدنبال تقویت آکادمی خواهند بود و این را بنده به شما اطمینان می‌دهم که اگر آکادمی تقویت شود در آینده ای نه چندان دور شاهد تقویت تیم بزرگسال و فوتبال استان‌مان خواهیم شد.

همچنین اینکه ما چه در فوتبال و چه در فوتسال یک قطب شناخته می‌شویم، نشان دهنده‌ی این است که این توانمندی وجود دارد و ما باید سعی کنیم که این امکانات برای جوانان شهر خودمان باشد.

آناج: در آستانه صعود سومین تیم فوتبال استان به لیگ برتر قرار داریم، تحلیل شما از لحاظ سخت افزاری و نرم افزاری چیست و آیا ما این پتانسیل و امکانات را داریم که 3 نماینده در لیگ برتر داشته باشیم؟

نیازمند تاسیس ستادی برای مدیریت و کنترل تیم‌ها هستیم

ما صد در صد این پتانسیل را داریم چون تبریز از شهرهای صنعتی است و این امکان را در خود دارد اما با این حال باید یک نگاه ویژه‌ای وجود داشته باشد و برای این امر ستادی در استان ایجاد شود که بتواند این مسئله را مدیریت و کنترل کند. اگر این امر صورت نگیرد، حضور 3 نماینده در لیگ فوتبال استان را با  مشکل مواجه خواهد کرد. واگذاری ماشین سازی به بخش خصوصی نیز عملکرد مثبتی خواهد بود ولی همانطور که گفتم اگر این اتفاق نیافتاد هزینه‌های سرسام آوری را برای فوتبال استان رقم خواهد زد.

آناج: به نظر شما صعود ماشین سازی به لیگ برتر باعث دو دستگی هواداران می‌شود؟

لیگ برتری شدن ماشین سازی به نفع تراکتورسازی است

امکان این امر وجو ندارد چون این بحث قبلا نیز وجود داشت. ما به دنبال رقیب سازی نیستیم. این را باید بدانیم که ماشین سازی اگر در رده‌های بالا باشد، تراکتور سازی به طبع آن در رده‌های بالا خواهد بود. برای مثال؛ کارخانه میتسوبیشی دچار ورشکستگی شده بود اما کارخانه هیوندا به این کارخانه کمک کرد. از مدیر کارخانه هیوندا سوال شد که بجای رقابت بیشتر چرا به این کارخانه که رقیب شماست کمک رسانی کردید؟ دلیل آنرا اینگونه بیان کرده بود که اگر کارخانه میتسوبیشی وجود داشته باشد ما خواهیم فهمید که کارخانه ما تا چه میزانی ارزش دارد.

بدین ترتیب اگر ماشین سازی عملکرد خوبی داشته باشد، تراکتور نیز این روند را خواهد داشت ولی اگر بدنبال حذف همدیگر باشند لطمه آن به فوتبال استان وارد خواهد شد.

آناج: به نظر شما صعود ماشین سازی، فوتبال استان را به حال و هوای دهه 70 باز می‌گرداند؟

بله یقینا همینطور است. ما در دهه 70 سه نماینده داشتیم، تراکتور، ماشین سازی و شهرداری که این باعث جنب و جوش و رونق خاص در شهرمان شده بود. یکی دیگر از مزیت‌های آن این است که هزینه‌های ما نیز کاهش می‌یابد. چون اگر سه نماینده داشته باشیم تعداد مسافرت تیم‌ها کاهش خواهد یافت که این امر باعث کاهش هزینه‌ها می‌شود. با این کاهش هزینه، ما می‌توانیم سرمایه گذاری بیشتری در زیر ساخت‌های فوتبالمان داشته باشیم.

آناج: به عقیده شما که یک مسول آکادمی هستید، با این ساختار موجود ترجیح می‌دهید که همه نمایندگان در لیگ برتر بازی کنند یا عقیده‌ای غیر از این دارید؟

اگر صحیح به این قضیه پرداخت شود، علاقه بنده این است که همه نمایندگان در سطح لیگ برتر بازی کنند و همه نمایندگانمان در شرایط مناسبی باشند. این امر مستلزم آن است که نگاه مسئولین و کسانی که هوادار هستند، نسبت به مسئله تغییر پیدا کند و اگر این تغییر دیدگاه اتفاق نیافتاد ما به هیچ عنوان موفق نخواهیم بود.

 

 

آناج: سخن آخر؟

موفقیت‌های کسب شده توسط تیم تراکتورسازی در جام باشگاه‌های آسیا را به مدیریت و کادر فنی و بازیکنان تیم تبریک می‌گویم. امیدوارم با برنامه ریزی‌های انجام شده تراکتور بتواند در آسیا جزو چهار تیم نهایی قرار بگیرد و دل یکایک هوادرانش را شاد کند.

آناج: از فرصتی که در اختیارمان قرار دارید، بی نهایت سپاسگزاریم.

 

گفت‌وگو از: سعید شربت اوغلی و اکبر مظاهری

 

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظرات مخاطبان
  • علی
    پاسخ ۱۳۹۵/۰۲/۰۸ - ۱۴:۳۰
    چرا آناج از تیم ماشین سازی وحشت دارد؟ به نوشته هایش اگر دقت کنید این نگرانی در آناج کاملا مشهود است.
    0 + 2 -
نظر شما
  • 1
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •