غبار فراموشی بر فرهنگ مجاور در مساجد/ یک‌ساعت با میجورِ مهدیه تبریز
  • 1399/05/30 13:16
  • 118921
آناج گزارش می‌دهد؛

غبار فراموشی بر فرهنگ مجاور در مساجد/ یک‌ساعت با میجورِ مهدیه تبریز

مجاور مسجد در فرهنگ ایرانی و اسلامی به کسی می‌گویند که کار نگهداری مسجد را انجام می‌دهد. آقای گوزلی میجور مهدیه تبریز است که خادمی در مسجد را با یک نذر دو روزه آغاز کرده است.

گروه فرهنگی آناج/ فرناز پورعباس؛ مساجد تنها محلی برای عبادت نبوده و ملجا و پناهگاهی برای روزهای دلشکستگی، گرفتاری و خستگی از این دنیای گذرا هستند. تنها به وقت اقامه نماز پذیرای مومنان نیست و به وقت گرفتاری‌هایشان هم پناهی امن برای بندگان خدا می‌باشند.

مساجد فارغ از روح و فضای معنوی که دارند همواره پایگاه جنبش‌های دینی و مدنی بوده‌اند. به‌هنگام روزهای سخت و بلایای طبیعی محلی برای آسایش و به وقت روزهای گرفتاری پناهی برای گره گشایی هستند.

خادمان و مجاوران مساجد از آن دسته کسانی هستند که کمتر دیده می‌شوند اما از گرفتاری و مشکلات تمام مردم خبر دارند. مجاوران مسجد در آذربایجان اصطلاحا میجور خطاب می‌شوند؛ کسی که به اموری مانند نظافت و نگهداری مسجد می‌رسد. مجاوران مسجد پیش از این 24 ساعته در مسجد می‌ماندند اما این روزها کمتر مسجدی به صورت شبانه روزی باز است و به همین دلیل فرهنگ مجاور بودن، کم کم در حال فراموشی است. با این حال معدود میجورهای مانده در آذربایجان هنوز این فرهنگ را زنده نگه داشته‌اند.

آغاز خادمی با نذر دو روزه

فرخ گوزلی، خادم یا مجاور مهدیه تبریز است که سالهای طولانیِ خدمت به نمازگزاران را گذرانده است. خادمی‌اش با یک نذر شروع شد و حالا چند سالی است که خادم مسجد مهدیه تبریز است و از کرامات این مسجد چیزهای زیادی برای تعریف کردن دارد. گوزلی روزهای آغازین مجاوری در مسجد را اینگونه تعریف می‌کند: "من از همان بچگی علاقه خاصی به مسجد داشتم و حدودا در 12سالگی‌ که مسجد محله‌مان برای نماز صبح دایر نمی‌شد از دیوار مسجد می‌پریدم و در مسجد را باز می‌کردم تا نماز صبح در مسجد دایر شود. من به هیئت حاج علی اکبر در مسجد قیملی می‌رفتم و شیفته ایشان شده بودم و بعدتر به این مسجد آمدیم."

وی درباره آغاز کار خادمی در مسجد می‌گوید: "موقع ساخت این مسجد من نذری کرده بودم که دو روز در کارهای ساختمانی اینجا کمک کنم و اتفاقا آن دو روز نذرم را ادا کردم. آخرِ وقت روز دوم که می‌خواستم بروم هیئت امنای اینجا از من پرسیدند که کارت چیست و من هم گفتم همین کار ساختمانی را انجام می‌دهم. آنها گفتند تو که قرار است کار بکنی پس بیا در همین مسجد کار کن."

حکایت فرشِ زیرپایی که نذر مسجد شد

مجاور مسجد مهدیه تبریز در خصوص سختی‌های این کار توضیح می‌دهد:" این کار سراسر عشق و لذت است اما اولین بار وقتی موضوع خادمی در مسجد را با همسرم مطرح کردم ایشان خیلی نگران بودند که مسجد بزرگ است و تو نمی‌توانی از پس کار بربیایی. آن موقع‌ها کنار این مهدیه هنوز خالی و به نوعی بیابانی بود و همسرم نگران بودی دزدی به مسجد بیاید و من شرمنده مسجد شوم اما خداراشکر به لطف خدا توانستم در این سالها امانت دار خوبی باشم. البته مسجد خادمان آقا و خانم دیگری هم دارد اما من افتخار دارم که شبانه روز اینجا باشم."

وی خاطره‌ای از کرامت مسجد مهدیه تبریز تعریف می‌کند و همزمان چشمهایش پر اشک می‌شود: " یک نیمه شب دیدم در مسجد را می‌زنند؛ در را باز کردم و دیدم یک آقا و خانم با یک دختر بچه و پسربچه پشت در هستند. گفتند فرشی داریم که می‌خواهیم در مسجد استفاده شود؛ فرش را آوردیم و در قسمتی پهن کردیم. سوال کردم که حکایت این فرش چیست و چرا نصف شب آوردند؟ بانوی خانواده تعریف کرد که پسرش مبتلا به سرطان بوده و بین خود و خدایش عهد می‌کند که اگر پسرش شفا پیدا کند فرش خانه‌شان را به مهدیه تبریز می‌دهد. اتفاقا نیمه‌های شب خبردار شده بودند که آزمایش پسرش خوب است و خدا را شکر مشکلی ندارد و همان نیمه شب فرش زیرپای خودشان را به مهدیه آوردند."

افتخار به تنفس در هوای مسجد

آقای گوزلی خادمی مسجد را افتخاری برای خودش می‌داند و می‌گوید: "هر روزی که در فضای معنوی مسجد نفس می‌کشم به آن افتخار می‌کنم و خوشحالم که خدا من را لایق دانسته تا در این مسیر قرار بگیرم و خدمت خانه خدا و بندگانش را انجام دهم. هیچ کاری لذت بخش تر از این کار برای من وجود ندارد و روزی هزار بار شکر می‌کنم."

انتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظرات مخاطبان
  • محمد
    پاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۳۰ - ۱۳:۳۰
    خدا نگهدارش باشد مرد بسیار نازنینی است. زحمات بی منتی در مهدیه میکشد و بسیار هم مهربان است.
    3 + 1 -
  • سید
    پاسخ ۱۳۹۹/۰۵/۳۰ - ۱۹:۳۱
    کاش این ویروس منحوس ازبین بره.برای شکرگزاری بریم مسجدروحمونوجلابدیم.
    قدیماادمای بااخلاص وپاک نیت زیادبودندولی جدیداکلک وکلاهبرداری زیادشده بیشترش بخاطرعدم اخلاص وایمان واقعیست.انسان مومن به خودش اجازه این گناهانونمیده
    3 + 1 -
نظر شما
  • 2
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •