دیوار حاشا بلند؛ دیوار حاشیه‌نشین‌ها کوتاه!
  • 1399/05/13 15:47
  • 118656
کلاف سردرگم مسیرگشایی در امتداد 42متری؛

دیوار حاشا بلند؛ دیوار حاشیه‌نشین‌ها کوتاه!

با گذشت پنج سال از آغاز طرح مسیرگشایی امتداد 42متری تبریز، مشکلات مالی و موقعیت جغرافیایی دو مانعی هستند که اجرای این پروژه را سال‌هاست به تعویق انداخته‌اند.

به گزارش آناج، مرداد سال94 بود که شهردار وقت تبریز از تملک و تخریب 500 واحد مسکونی به منظور مسیرگشایی در منطقه 42متری خبر داد.

از همان ابتدا بنا بود که با اجرای این طرح ساکنان علاوه بر تسهیل ساخت و ساز، از ارزش افزوده اقتصادی بهره‌مند شوند اما تملک‌هایی انجام شد و به دلیل برخی مشکلات توپوگرافی پروژه مسیرگشایی نیمه‌کاره ماند.

باتوجه به اینکه در تبریز شریان شمالی-جنوبی بسیار کم است، اجرای این طرح به دلیل تراکم بالای ساختمان‌ها در این منطقه بسیار مهم بوده اما با این وجود ظاهرا مشکلات جغرافیایی و مالی مانع از انجام کامل پروژه شده است.

فریدون بابایی‌اقدم، رئیس کمیسیون شهرسازی در این خصوص عنوان می‌کند: از دوره چهارم شورا بین حوزه شهرسازی و عمرانی اختلافاتی وجود دارد؛ حوزه شهرسازی معتقد است که این طرح قابل اجراست و در حوزه عمرانی معتقدند به دلایل فنی امکان اجرای پروژه نیست.

وی با اشاره به اینکه طرح مصوب از آخر ۴۲متری و در نهایت از ایده‌لو و ملازینال و سیلاب قوشخانه و توانیر رد می‌شود، اظهار داشت: در شورای چهارم ۳۰۰ خانه تملک شد و به دلیل شیب مناطق و عدم امکان اجرای کامل پروژه درخواست کردیم این طرح تا ملازینال ادامه پیدا کند. هرچه زودتر باید تکلیف این طرح مشخص شود. زیرا بسیاری از ساکنین این مناطق معذب هستند.

با وجود تایید رئیس کمیسیون معماری و شهرسازی شورا برای امکان اجرای این طرح برخی از اعضای شورا معتقدند که چنین طرحی قابل اجرا نیست و کسانی که این پروژه‌ها را آغاز کرده‌اند باید پاسخگو باشند.

سونیا اندیش، نایب رئیس شورای شهر تبریز مسیرگشایی امتداد 42متری تبریز را به سخره گرفته و اظهار داشت: کسانی که این طرح را طرح نجات تبریز می‌نامیدند می‌خواستند چه کار کنند؟ برای دسترسی مردم قرار بود سرسره یا هواپیما گذاشته شود؟!

وی ادامه داد: متولیان طرح امتداد 42متری باید پاسخگو باشند؛ این طرح نه طرح نجات تبریز است و نه دردی از مردم دوا خواهد کرد.

نائب رئیس شورای شهر تبریز بدون اشاره به راهکارهای مهندسی و عمرانی، صرفا تپه‌ها و شیب‌های این مسیرگشایی را مانع مهمی قلمداد کرد و گفت: کسانی که این طرح را مصوب کردند، آیا تپه‌ها و شیب‌ها را نمی‌دیدند؟

اندیش با نادیده انگاشتن ظرفیت مهندسی برای حل این مسیرگشائی اضافه کرد: مسببین چنین طرح‌های عجیب و غریبی باید پاسخگو باشد. این طرح مانند پروژه میدان آذربایجان هم مردم را اسیر کرده و هم ثروت شهر را از بین برده است.

عضو شورای شهر تبریز شرایط مسیرگشایی در امتداد 42متری را نامناسب توصیف کرد و اظهار داشت: میلیاردها تومان صرف طراحی و اجرای این خیابان شده است، بدون اینکه شرایط محل به خوبی در طرح لحاظ شود.

اندیش در پایان به پاک کردن صورت مسئله اکتفا کرد و اصرار بر این نوع مسیرگشایی را نامعقول عنوان نمود. این عضو شورای شهر گفت: با اصرار بر چنین پروژه هایی شهر تبریز را خراب نکنیم و مردم را به مشکل نیاندازیم.

 

غلامحسین مسعودی‌ریحان دیگر عضو شورا معتقد است هرچه زودتر باید این طرح اجرا شود و عنوان می‌کند: جایی که اختلاف ارتفاع هست، آیا باید طرحی برایش اجرا نکنیم؟ همه ما از حاشیه‌نشینی و توزیع عادلانه امکانات می‌گوییم اما اینچنین سخنانی شعارهایمان را خراب می‌کند.

عبدالله تقی‌پور، رئیس کمیسون عمران هم معتقد است که مهندس مشاور باید علاوه بر چهار طرح پیشنهادی کمیسیون عمران، طرح توجیهی پیشنهاد کند و این پروژه به سرانجام برسد.

برخی از اعضای شورا اما اجرای این طرح را در گرو تامین مالی توسط سرمایه‌گذار و بخش خصوصی عنوان می‌کنند.

شکور اکبرنژاد، با اشاره به راهکارها برای اجرای طرح مسیرگشایی خیابان 42متری گفت: برای اجرای این طرح باید به‌دنبال سرمایه‌گذار باشید و تا وقتی که چشم به بودجه شهرداری دارید، اتفاقی رخ نمی‌دهد.

محرم محمدزاده، هم در خصوص استقبال سرمایه‌گذار از اجرای چنین طرح‌هایی اظهار داشت: به جای درست و غلط کردن مسائل راهکار نشان دهیم، سرمایه‌گذار قطعا پای کار می آید، البته اگر جلوی پایش سنگ اندازی نکنیم.

انتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •