تبریز از آلودگی صوتی رنج می‎‌برد/ بی‌خیالیِ عمومی نسبت به شنواییِ شهر
  • 1398/07/23 13:31
  • 113466
آناج گزارش می‌دهد؛

تبریز از آلودگی صوتی رنج می‎‌برد/ بی‌خیالیِ عمومی نسبت به شنواییِ شهر

تبریز با حدود دو میلیون نفر جمعیت، رفت و آمد روزانه صدها هزار وسیله نقلیه موتوری و فعالیت بیش از ده هزار کارگاه صنعتی و خدماتی،  از آلودگی صوتی و اثرات غیربهداشتی آن در امان نیست.

گروه اجتماعی آناج؛ در روزهایی که شهروندان با آلودگی‌های پی در پی  از جمله آلودگی هوا دست به گریبان هستند، آلودگی‌های صوتی نیز به اصطلاح گلی است که به سبزه آراسته شده است. آلودگی صوتی یکی از مهم‌ترین مشکلات پیش روی کلان‌شهرها به شمار می‌رود؛ اما با وجود مشکلات زیست محیطی چون ترافیک و آلودگی هوا این بحران زیست محیطی مغفول مانده است.   

سازمان بهداشت جهانی، بهداشت را نه تنها به معنای مبتلا نبودن افراد به بیماری، بلکه حالتی همراه با سلامت کامل جسمی ، روانی و اجتماعی تعریف کرده است؛ یعنی به همان میزان که وجود غذای سالم،‌ مناسب و کافی برای انسان اهمیت دارد، تأمین نیازهای روانی او نیز دارای اهمیت است. یکی از عواملی که به ویژه در شهرها و مناطق صنعتی بیش از سایر مناطق شرایط و وضعیت بهداشتی محیط را مختل ساخته و متأسفانه کمتر مورد توجه قرار گرفته، سر و صداهای زیاد و ناهنجار است که در اصطلاح به آ ن «سرو صدا» یا آلودگی صوتی گفته می‌شود.  
محمود سلطانی، پژوهشگر، کنشگر و فعال محیط زیست، آلودگی صوتی را با استناد به آیین‌نامه، پخش و انتشار هر گونه صوت و صدا و ارتعاش مربوط، بیش از حد مجاز و مقرر در فضای باز(غیر سرپوشیده) می‌داند.

آن طور که سلطانی می‌گوید: در همین آیین نامه، به روشنی آمده که مبادرت به هرگونه اقدامی که موجبات آلودگی صوتی را فراهم کند، ممنوع بوده و عاملین آن مکلفند به رفع آلودگی صوتی اقدام  کنند؛ در غیر این صورت و چنانچه در پایان مهلت مقرر به رفع آلودگی صوتی اقدام نکنند از فعالیت این‌گونه منابع به ترتیب مقرر در ماده 16 قانون ممانعت به عمل خواهد آمد.


 پیامدهای روانی آلودگی صوتی  

به گفته سلطانی، بررسی‌های متعدد آشکار کرده که سر و صداهایی که در نتیجه فعالیت‌های مختلف صنعتی و معدن‌کاوی، رفت و آمد و بوق زدن خودروها، پرواز هواپیماها، تخلیه مصالح ساختمانی، انجام عملیات نظامی و مانند آنها تولید می‌شود چنانچه از اندازه معینی تجاوز کند یا در ساعت‌هایی از شبانه‌روز که مردم در حال استراحت هستند، ایجاد شود، موجب بروز ناهنجاری‌های عصبی و روانی در افراد می‌شود.

 میزان شنوایی انسان با واحدی به نام  «دسی‌بل» سنجیده می‌شود که دامنه آن از صفر، یعنی آستانه شنوایی تا یکصد و پنجاه دسی بل، معادل صدای برخاستن یک هواپیمای جت در فاصله 25 متری،  قابل تقسیم بندی است. این فعال محیط زیست تصریح می‌کند: «البته حد مجاز سروصدا یا آلودگی صوتی در هر محیط (مسکونی ، کارگاهی ، تجاری و مانند آن ) به ماهیت آن بستگی دارد؛ ضمن اینکه در هر یک از کشورهای پیشرفته صنعتی نیز در این مورد تفاوت‌های کمی‌وجود دارد. سروصداهای ناهنجار و مزاحم ناشی از فعالیت کارخانه‌ها و مراکز خدماتی به میزان چشمگیری کارایی و دقت کارکنان این مراکز را کاهش می‌دهد. بعضی اثرات سروصدای شدید بر جسم انسان به صورت ایجاد اختلال در گردش خون و همچنین تغییر ترشحات و ترکیب شیره معده گزارش شده است که این اثرات می‌تواند پیامدهای روانی نیز به‌دنبال داشته باشد.»

به گفته سلطانی، به‌طور کلی سر و صداهای زیاد و ناهنجار، پیامدهای ناگواری بر بهداشت جسمی و روانی افراد دارد . در این زمینه، حتی گزارش شده که درمان بیماری‌های مربوط به اعصاب و روان هم با وجود سر و صدا در محیط‌زیست نمی‌تواند با موفقیت و رضایت همراه باشد؛ به‌همین سبب توصیه شده است مراکز پزشکی مخصوص درمان بیماران اعصاب و روان در خارج از محدوده شهرها و در محیطی کاملا آرام ایجاد شوند.

سلطانی می‌گوید: ایجاد سر و صداهای شدید و طولانی علاوه‌ بر پیامدهای روانی و غیربهداشتی که دارد، ممکن است حساسیت شنوایی افراد را نیز کاهش دهد و حتی در مواردی به کم‌شنوایی یا ناشنوایی بینجامد. در بین  بیشتر مردم شهرنشین، کمـبود شـنوایی نه به‌ علت پیری، بلکه ناشی از تحمل سروصدای زیاد و مداوم است. هم‌اکنون در کشورهای زیادی از جمله ایران، قوانین و استانداردهای ویژه‌ای برای کنترل، یعنی اندازه‌گیری ، سنجش و جلوگیری از منابع تولید سروصداهای شدید وجود دارد. در کشورهای پیشرفته حتی، خسارت‌های ناشی از سر و صدا نیز جبران می‌شود.
 
نبود قوانین مربوط به رفع آلودگی صوتی 

در شهرهای ما نیز با توجه به فراوانی منابع ایجاد سروصداهای ناهنجار و غیرقابل انکار بودن اثرات غیربهداشتی آن، ضوابط و مقررات ویژه کنترل سروصدا تهیه و به تصویب مراجع مربوطه رسیده است.

محمود سلطانی بیان می‌کند: بسیاری از کارگاه‌های صنعتی در کشور، پیش از این  و با سوءاستفاده از نبود قوانین و ضوابط لازم در بافت‌های مسکونی شهرها و روستاها ایجاد شده و از منابع مهم تولید و انتشار سروصداهای مزاحم هستند. در چنین شرایطی  و با وجود قوانین مربوط، از مسئولان و مجریان این قانون انتظار می‌رود بیش از پیش احساس مسؤلیت کنند و اجازه ندهند بهداشت جسمی و روانی مردم بیش از این تحت تأثیر سوء سر و صداهای ناهنجار و مزاحم باشد.

 او در پایان عنوان کرد: تبریز با حدود دو میلیون نفر جمعیت، رفت و آمد روزانه صدها هزار وسیله نقلیه موتوری و فعالیت بیش از ده هزار کارگاه صنعتی و خدماتی،  از آلودگی صوتی و اثرات غیربهداشتی آن در امان نیست. واقعیت این است که نه مردم و نه مسئولان، هیچ‌کدام چنانکه باید به این موضوع مهم توجه نداشته و ندارند؛ بنابراین جا دارد مراکز مربوط، از جمله مرکز بهداشت،حفاظت محیط زیست و شهرداری، پایش زیست ‌محیطی شهر تبریز از نظر آلودگی صوتی را نیز در برنامه‌های جاری و روزانه خود منظور کنند.

گزارش از: سمیه سهرابی

انتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •