بنام میزِ قرمز، به کام فرشِ قرمز!
  • 1398/02/31 12:55
  • 109842

بنام میزِ قرمز، به کام فرشِ قرمز!

رئیس کمیسیون امنیت ملی شاید نمی‌داند چه می‌گوید و یا چه می‌خواهد اما اتاق‌های عملیات روانی به خوبی پیشنهاد او را به میل خود به خورد افکار عمومی دادند.

گروه سیاسی آناج/ سجاد حسین‌زاده: رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس، پیشنهاد تشکیل "میزِ قرمز" میان ایران و آمریکا در کشور سومی به مانند عراق یا قطر را داده است و این پیشنهاد در میانۀ میدان جنگ اقتصادی و روانی به مانند توپ ترکیده است که گویا زمزمه‌های گوشه کنار برای مذاکره، به حالت رسمی تغییر وضعیت داده‌اند.

این مقام مسئول در واکنش به تبعات منفی پیشنهادش در فضای افکاری عمومی و مجازی، آورده است که میز قرمز به مانند تجربۀ جنگ سرد که امکان مذاکره بین طرفین وجود نداشت و خط تلفنی برای مدیریت تنش‌ها و نه مذاکره، میان آمریکا و شوروی بود؛ البته می‌توان گفت همگان می‌دانند که عاقبت این خط تلفن و جنگ سرد پس از طی زمان و تغییر رفتار مردم و دولتمردان شوروی سابق به مذاکره بدل شد و نهایت، شد آنچه شد و شوروی کمونیستی با حربه‌های جنگ روانی به مانند "جنگ ستارگان" به زباله دان تاریخ فرستاده شد.

رئیس کمیسیون امنیت ملی شاید نمی‌داند چه می‌گوید و یا چه می‌خواهد اما اتاق‌های عملیات روانی به خوبی پیشنهاد او را به میل خود به خورد افکار عمومی دادند که باب مذاکره در حال باز شدن است. افکار عمومی هم این تصور را به طور کامل درک می‌کند که بالاخره مذاکره از یک تماس تلفنی یا دور یک میز نشینی شروع می‌شود و منجر به بده بستان یا بده و نستان به مانند برجام منتهی می‌شود!

پروژه رسانه‌ای آمریکا با همکاری اجیرشده‌های داخلی، دوقطبی جنگ و صلح را برای ایرانی جماعت ترسیم می‌کند، در حالی که دو طرف ماجرا در پشت پرده یقین دارند و حتی اذعان هم می‌کنند که جنگی درکار نیست، اما قرار بر این است که افکار عمومی با ترس از جنگ و سایه جنگ درگیر شوند و بَلبشوی معیشتی، تشدید و نارضایتی افزوده شود تا پروژه مذاکره جدید کلید زده شود.

زمانی که رهبری امکان جنگ را صفر می‌دانند در عین حال مذاکره را سمّ و مذاکره با دولت ترامپ را سمّ مضاعف می‌خوانند، یعنی فریادِ "جنگ جنگ" از برای این است که مردم و دولتمردان ایرانی (اعم از دولت و مجلس) دچار خطای محاسباتی شوند و با فشار به حاکمیت بار دیگر به پای مذاکره نه با یک حقوقدانِ مودب که با یک تاجر طماع بنشینند!

زمانی که با یک مقاومت هوشمندانه و مقابله به مثل در چارچوب برجام و تعیین ضرب الاجل شصت روزه برای بالا بردن درصد غنی سازی و راه اندازی اراک، ترامپ را از تهدید به جنگ نظامی روی گَردان و به تهدید جنگ اقتصادی بسنده می‌کند، پس می‌توان هوشمندانه تر عمل کرد و در "جنگ اراده ها" خود را قوی‌تر و هوشمندتر از هر زمانی نشان داد و بازنده جنگ روانی و اقتصادی نبود، اما نکته ای که باید بارها گفت تا شاید چاره‌ای اندیشده شود، مساله معیشت مردم و عدم تدبیر دولتی‌ها در این زمینه است، نمی شود شعار مقاومت داد اما معیشت مردم را به مانند این روزها به حال خود رها کرد، هر مدیری با هر نیتی که شعار مقاومت می دهد اما برای تدبیر امور مردم دچار بی عملی یا بدعملی است، دانسته یا نادانسته برای ناراضی‌تر کردن مردم تلاش می‌کند و نه چیز دیگری!

وقتی مایحتاج عمومی وجود دارد و نایاب نیست اما دست هایی درکارند که معیشت مردم را گروگان بگیرند از برای سوق دادن کشور به سمت مذاکره، باید این دست ها را کوتاه کرد والا اینان با تمام زر و زورشان آرمان ما را با جلوه ناکارآمدی به زیر خواهند کشید!

انتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •