تبریز 2018 و ابری که نبارید
  • 1397/11/16 12:01
  • 107965
در نقد فرصت‌سوزی بزرگ شهر اولین‌ها؛

تبریز 2018 و ابری که نبارید

آنطور که باید از فرصت تاریخی به دست آمده نتوانستیم استفاده کنیم و این ناتوانی را نه در کمبود بودجه و اعتبار باید دید و نه در مشکلات قانونی بلکه مشکل، فهمِ خودِ تبریز 2018 بود.

گروه اجتماعی آناج/ محمدرضا سبزی: نزدیک چهل روز از اتمام رویداد تبریز 2018 و پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی می‌گذرد، رویدادی که به مثابه یک فرصت همچون ابری از جغرافیای سیاسی فرهنگی تبریز عبور کرد اما برای این شهر نبارید که نبارید!  

اما تبریز 2018 چه بود؟ سازمان کنفرانس اسلامی معروف به سازمان همکاری اسلامی طرحی را از سال 2015 با نام معرفی شهر نمونه گردشگری کشورهای اسلامی کلید زد. در این طرح هر ساله شهری از کشورهای اسلامی به عنوان "شهر نمونه گردشگری جهان اسلام" معرفی می‌شود. در اولین معرفی شهر قدس فلسطین در سال 2015 و در دومین معرفی شهر قونیه ترکیه در سال 2016 به عنوان شهر نمونه گردشگری جهان اسلام معرفی شدند. برای سال 2017 نیز شهر مدینه عربستان به این عنوان انتخاب و در نهایت شهر تبریز به عنوان شهر نمونه گردشگری جهان اسلام در سال 2018 انتخاب شد.

این انتخاب در اجلاس کارشناسان ارشد نهمین کنفرانس وزیران گردشگری کشورهای عضو سازمان همکاری‌ اسلامی در شهر نیامی پایتخت جمهوری نیجر انجام شد و قبل از این انتخاب دو شهر تبریز و یزد از ایران با توجه معیارهای انتخاب به عنوان نامزد معرفی شده بودند که تبریز توانست این عنوان را نصیب خود کند.

گستره اثر این رویداد با توجه به تعریفی که از کشورهای اسلامی هست بسیار فراخ بوده است به طوریکه با یک جستجوی معمولی در اینترنت می توان دریافت، کشورهای اسلامی به کشورهایی گفته می‌شود که دین رسمی آن‌ها یا دین بیشتر جمعیت آنان اسلام است. بیشتر کشورهای اسلامی در خاورمیانه، آسیای میانه، شمال آفریقا و جنوب شرقی آسیا هستند، با این تعریف جمعیت کشورهای اسلامی جمعیتی میلیاردی و چند صد میلیونی است. 

اما چرا تبریز نتوانست از این رویداد به نحو احسن استفاده کند؟ نگاهی گذرا به برنامه های تبریز 2018 و نمود بیرونی آن در سطح شهر نشان از عدم تصمیم‌گیری درست و عدم اجرای اصولی آن است. همچنین در وبگاه مربوط به این رویداد، کلیدواژه‌های "نتوانستیم"، "نمی‌شود" و "بن بست مدیریتی" به چشم می‌خورد.

نگاه نگارنده راجع به این عدم موفقیت نه جناحی است و نه فرد خاصی را نشانه گرفته است، چون مسأله فراتر از این حرف‌هاست. بن بست مدیریتی مذکور که باعث گردید تا مسئول تام الاختیار رویداد 2018 وادار به استعفا شود نه در کمبود بودجه و امکانات است و نه در عدم حمایت های قانونی، بن بست فوق در بن بست افکار مدیران بومی استان است.

یعنی مدیران استانی شناختی از هویت و اهمیت زمین سیاسی و ثقل فرهنگی تبریز ندارند و این عدم شناخت خود را در کلیدواژه‌های نتوانستن و بن‌بست مدیریتی نشان می‌دهد. به اذعان بزرگان مردم شناسی، تبریز ثقل فرهنگی قفقاز بوده و هست، امری که باور آن برای مردم و حتی بسیاری از مدیران سخت می‌نماید. 

متأسفانه دیدگاهی که در باور مدیران مربوطه جولان می‌داد، دیدگاهی از نوع تشریفات میزبان میهمانی بود، همان روحیه‌ای که در اغلب مردم اهل تبریز رواج دارد. تو گویی که باید کسی که به شهرمان می‌آید حتماً و باید از مراکز مجلل و مدرن و مراکز خرید دیدن کُند و از دیده شدن حاشیه‌نشینی شهر و دیگر مشکلات آن خودداری شود.

نشان به آن نشان که برای آبروداری در برابر خارجی ها! روی چهره‌ی فقیر حاشیه‌نشینی شهر سطل‌هایی از رنگ پاشیدند و سوء مدیریتشان را زیر رنگ ریا قایم کردند. بی تردید کشورهایی که برای بازدید از تبریز می‌آیند نه برای دیدن مراکز خرید و پاساژهای آن‌چانی است و نه برای فضای سبز تبریز، آنها برای فهم هویت تبریز، تاریخ تبریز، آداب و رسوم آن، فرهنگ عمومی آن و در یک کلام برای فهم تبریز می‌آیند.

می‌شُد برای تاریخ تبریز کار کرد، می‌شُد برای تجلی هویت تبریز که همانا روحیه مجاهدت در پرتو مرجعیت شیعه بود در دیگر کشورهای منطقه قفقاز کار کرد، می‌شُد از مجاهدت سرداران و سالاران ملی سخن گفت، می‌شُد از مهدی و حمید باکری و علی تجلایی گفت، می‌شُد از علامه‌ها گفت، می‌شُد از اولین‌هایش گفت، می‌شُد از بمباران دانشگاه تبریز گفت و هزاران می‌شُد دیگر!

برای شناساندن تبریز و تشویق کشورهای اسلامی، خودشان به اروپا رفتند! و به عنوان نماینده شهر تبریز، مدتی اروپا گردی کردند، در حالی که می‌شُد اصحاب رسانه‌های کشورهای اسلامی را برای یک هفته به تبریز دعوت کنند و با آشنا ساختن آنها از تاریخ و فرهنگ تبریز، موجبات تولیدات چند رسانه‌ای آن‌ها در رسانه‌های مختلف کشورهای اسلامی را فراهم آورند.

به واقع نتوانستیم آنطور که باید و شاید از این فرصت تاریخی استفاده کنیم و این ناتوانی را نه در کمبود بودجه و اعتبار بدانیم و نه در مشکلات قانونی. مشکل، فهم رویداد بود که تا به خودمان بجنبیم ابر تبریز 2018 از بالای سرمان گذشت و ما همچنان با دهانی باز منتظر بارشی از این فرصت ابرگونه.

انتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظرات مخاطبان
  • بی بی
    پاسخ ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ - ۱۳:۱۴
    این تحلیل را هم مانند برخی تحلیها باید نوشداروی بعد از مرگ سهراب تلقی کرد. البته مشکل ما همان بود که شما هم گفتید"بلکه مشکل، فهمِ خودِ تبریز 2018 بود." وقتی گروهای مختلف هر کدام ساز خود را در مورد 2018 زدند باید هم انتظاری بیش از این نبود و کسی پیدا نشد نظرات این گروهها را به هم نزدیک و همه آنها را پای کار بیاورد و شاید فرصتی بود که دیگر به این زودی ها نصیب کشور ایران و شهر تبریز نخواهد شد.!!!!!
    4 + 0 -
  • آدسیز
    پاسخ ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ - ۱۳:۱۸
    همانطوری که تا حالا بودجه ویژه ای نبوده و کاری انجام نشده نبایاد منتظر اقدامات ویژه ای در 2018 هم می بودیم 2018 برای تبریز یک سوء تفاهم بود وبس!
    1 + 0 -
  • shahinnazari
    پاسخ ۱۳۹۷/۱۱/۱۷ - ۱۴:۱۴
    بازی با احساسات مردم بدست مدیران نالایق
    0 + 0 -
نظر شما
  • 3
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •