چه شد که به جای تخصص، مدرک‌گرا شدیم؟!/ سوادی که جای تخصص را نگرفت
  • 1397/10/27 11:23
  • 107551
آناج بررسی می‌کند؛

چه شد که به جای تخصص، مدرک‌گرا شدیم؟!/ سوادی که جای تخصص را نگرفت

جامعه این روزها پر شده از دانشجویانی که با مدرک تحصیلی و بدون تخصص مدرک به بغل زده و در به در دنبال شغل هستند در حالیکه در بسیاری از رشته‌ها نیاز به متخصصانی است که در دانشگاه‌ها تربیت نشده‌اند.

گروه اجتماعی آناج: هنوز هم وقتی از بچه‌های دبستانی سوال می‌کنیم که در آینده می‌خواهید چه کاره شوید می‌گویند دکتر، معلم و یا خلبان! همه‌ی این شغلها خوب و شریف هستند اما چرا هیچکس نمی‌گوید می‌خواهم مکانیک یا خیاط شوم؟ این ذهنیت شاید از چند دهه قبل شروع شده است که هرکس به دانشگاه برود و یک لیسانس یا فوق لیسانسی به بغل بزند حتما موفق خواهد شد و نانش در روغن است!

همین شد که کشور پر شد از دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی و به قول یکی از دوستان هرکس ساختمان خالی داشت با یک مجوز آن را تبدیل به دانشگاه کرد و کلی لیسانسه و فوق لیسانسه تحویل جامعه داد. دانشجویانی که بعد از فارغ التحصیلی مدرک‌شان را زیر بغلشان زدند و به دنبال شغل رفتند اما کو شغل؟! البته کار بود اما یا باب میل دوستان لیسانسی و غیرلیسانسی نبود و یا تخصصش نبود! البته دانشگاه‌های دولتی هم وضع بهتری نداشتند؛ آنها اگرچه فیلتر سخت‌تری برای قبولی داشتند اما در یک سیستم معیوب کلی دانشجوی بی‌تخصص تحویل جامعه دادند!

هنوز به ترم هفت دانشگاه نرسیده بودیم که یکی از اساتید محترممان به صورت کاملا محترمانه‌ای گفت که اگر برای کار به سراغ یک مزرعه برویم(با توجه به اینکه رشته نگارنده متن کشاورزی است!) قطعا کارگر آنجا بیشتر از ما می‌داند و هیچوقت کار را به دست یک مهندس جوانِ با مدرک بهترین دانشگاه هم نمی‌دهد چون شما تخصصی ندارید!در ادامه هم فرمودند بروید به صورت عملی در مزرعه و دامداری کار کنید که هرچه اینجا می‌خوانید آنجا عملی یاد خواهید گرفت.

اما پرسش اینجاست که چرا دانشجوی کشاورزی در دانشگاه دولتی نباید به اندازه کارگرِ ساده اطلاعات داشته باشد؟ این همان سیستم آموزشی است که همگان از آن داد و فغان دارند اما کسی هم عزم تغییر در آن ندارد. اینکه چرا باید دانشجویی که تمام کارهایش عملی است ساعت‌ها عمرش را در کلاس‌های درسی بگذارند و در آخر هم چیزی که از تخصص نصیبش نشود هم جای سوال دیگری است. شاید هم اشتباه همانجایی بود که فکر کردیم ورود به دانشگاه اوج تمام آمال است و درهای بهشت را به رویمان باز می‌کند و به دنبال تخصص نرفتیم.

در یکی از جلسات وقتی که مجید خدابخش استاندار سابق اعلام می‌کرد که در طرح کارورزی یکی از کارخانه‌ها به دنبال جوشکار تخصصی در یکی از بخش‌هاست و ماه‌هاست نتوانسته چنین کسی را از میان دانشجویان پیدا کند تمامی حاضرین سری به نشانه تایید تکان می‌دادند و افسوس می‌خوردند اما قطعا می‌توانم بگویم همه آنها بعد از خروج از جلسه از نمره فرزندانشان پرسیده‌اند و به خاطر اینکه نمره 20 آنها 19 شده ناراحت شده‌اند. جامعه ما این روزها چیزی که کم ندارد مدرک‌داران بی‌تخصص است و چیزی که کم دارد شغل برای این فارغ‌التحصیلان رنگ به رنگ است.

کسی منکر تحصیلات دانشگاهی و مدرک نمی‌شود اما ای کاش به جای اینکه روزهای فرزندانمان را صرف تحصیل در رشته‌هایی کنیم که نه خودشان علاقه‌ای به آن دارند و نه آینده‌ی شغلی برای آن متصور است به فرزندانمان آموزش مهارت و تخصص دهیم که قطعا آینده کشور و جوانان به تخصص بیشتر از مدارک تحصیلی نیاز دارد. 

انمتهای پیام/

کلید واژه ها:
تبلیغ داخلی آناج
مشاهده مطلب
نظر شما
  • 0
  • 0
  • 0
  •  
  • آناج نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی‌کند.
  • لطفآ از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمائید.
  • توصیه می‌شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشرشده، از مثبت و منفی استفاده فرمائید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی‌یابند.
  •