گروه دین و مذهب آناج/ فاطمه حبیب پور؛ بالاخره رسید روز پاداش، روز فطر، روز عید…
چه زیباست به بار نشستن ثانیه های ذکر و تسبیح و دعا و اجابت، چه گواراست عیدانۀ ساعت های عطش و عشق؛
به شکرانۀ کدام لحظه از زیبایهای ماهت ای خدا سر به سجده سائیم، به تلاوت کدام آیه خوشبختی رو بیاوریم و تو را بخوانیم که اینگونه غرق در بخت خوشیم به نگاه مهربان تو.
لباسی را که تو به سپیدیش تنمان را پوشاندی، روح جانمان را صفا داد.
رمضان با همۀ اتفاقات خوب و خوبتر تمام شد، خوش به سعادت همۀ دل هایی که رمضان را فهمیدند و شامگاه و سحرگاهش را همسفرۀ خدا شدند.
خدایا رمضان تمام شد، اما حال و هوایش را بر ما تمام نکن، تمام نکن بر ما عاشقی های هنگامۀ صحبت با خودت را، غزل گریه های شبانه اش را، عطر سحرهایش را.
رمضان تمام شد، و تو هرچه خوبی را در حق تنهایی های ما تمام کردی، آری تو خدایی را در حق ما تمام کردی، می دانم اگر لایق باشیم تو هم ما را در آغوش خواهی گرفت.
به مبارکباد فطری که خودت مهیایمان کرده ای برای درک شیرینی اش.
خوب نبودیم اما، دستهایمان بوی خوبی های تو را گرفته است، خوب نبودیم اما به لطف تو نفس تازه کرده ایم برای 11 ماه دیگر.
در بدرقۀ رمضان میهمان آئینه و چشم و اشکیم.
سپاس پروردگاری را که دوباره ما را به درک رمضان رساند، و باز همان ماجرای شتر دیدی، ندیدی.
فطر آمد، به خجستگی روی ماه بنده هایی که سلام خدا را شنیدند و به لطفش آرام شدند؛
فطر آمد تا به برداشت کاشته هایمان بنشینیم و توشه هایی که ذخیره کرده ایم دل خوش باشیم؛
فطر آمد تا به حکم دوست یازده ماه دیگر اسیر خوبیها شوی و سپید بمانی؛
فطر آمد به روشنی چراغ هایی که نور غنیمت قدر برای کوره راه های ناگهانی زندگیت روشن کردی؛
فطر آمد به خنکای احساس عزیز بندگی؛
فطر آمد به مژدۀ بهشت وقتی به بهانه ای بخشیده شدیم؛
فطر آمد به ندای الهم اهل کبریا والعظمه، ایستادیم به نیاز و خواستیم.
نمی دانیم آیا بودیم همان بنده ای که خدا دوست داشت یا نه، ولی بی شک خدا همان مهربانی بود که ما دوست داشتیم، روزیمان داد بی منت، و دوباره امانمان داد از عذاب و فقط یک خواهش، یک تمنا، و یک دعا؛
خدایا آخرین رمضان بر ما نباشد، اگر رمضان گذشت و نتوانستیم دلت را به دست بیاوریم، به حق محمد و آل محمد حلالمان کن و ما را به عیدانۀ فرج شاد کن.
انتهای پیام/