گروه اقتصادی آناج: در روزهای اخیر خبری مبنی بر اعطای کمک هزینه حمل و نقل صادراتی محصولات دان بنیان منتشر شد که این موضوع با واکنش و انتقاد برخی فعالان این حوزه روبرو شد.
انتقاد اول بابت این موضوع بود که صادراتِ شرکتهای کوچک و حتی متوسط در کشور ما معمولا به نام خود شرکتها نیست چون یا کارت بازرگانی ندارند و یا به دلیل مشکلات متعدد رغبتی برای صادرات ندارند و به همین دلیل محصول را از طریق یک شرکت واسطه صادرات را انجام میدهند.
موضوع بعدی این است که این نوع حمایت از شرکتهای دانش بنیان حمایت نمیکند؛ دولت ابتدا باید به توانمندسازی این شرکتها بپردازد. این شرکتها عمدتا از دانشجویان و اساتید با علم آکادمیک تشکیل میشوند که تجربه بازار کار را ندارند و به همین دلیل باید دستگاهها و ارگانهای دولتی به آنها کمک کنند. همانطور که دولت برای زیرساختهای سخت افزاری هزینه میکند باید برای زیرساختهای نرم افزاری یا همان شرکتهای دانش بنیان هم هزینه کند.
به نظر میرسد بزرگترین حمایت برای این شرکتها هم ایجاد فضای امنی است که فراهم آوردن سرمایه و سرمایه در گردش برای آنها راحت باشد چون بسیاری از شرکتهای دانش بنیان حتی اولیه ترین امکانات را ندارد.
دولتبه جای وام های 8 تا 12 درصدی هب شرکتهای دانش بنیان که اکثرا هم بسیاری از آنها قادر به دریافت دام نیستند میتواند مستقیما حمایت انجام دهد و وام بدون بهره با نظارت مستقیم به شرکتها بدهد در چنین وضعیتی دیگر لازم نیست دولت هزینه حمل و نقل صادراتی را که هزینه چشمگیری هم نیست را به شرکتها برگرداند.
دولت به جای پول نقد میتواند تجهیزات در اختیار شرکتها قرار دهد تا هم مستقیما این حمایت به شرکت برسد و هم حمایت لازم انجام شود. سازمان توسعه و تجارت هم به جای پرداخت پول نقد باید مسیر صادرات را برای شرکت های دانش بنیان باز کند.
انتهای پیام/