• 5:37 بعد از ظهر

  • 1400-08-09

  • کد خبر: 18816

عاشق امام حسین(ع) به دیار باقی شتافت/ «علی یوقی» نامی‌آشنا برای هیئات تبریز

علی کوهی در بین دوستانش به «علی یوقی» هم مشهور بود. هرچند صدا کردن نام او با این پسوند برایش دل نشین نبود اما شاید یکی از دلایل محبوبیتش شوخی هایی بود که با او میشد و آخر سر با خنده علی همراه بود.

به گزارش آناج، شهر تبریز امروز یکی از بی ریا ترین نوکران امام حسین(ع) را از دست داد. علی کوهی سرخابی یکی از عاشقان اباعبدالله(ع) بود که در هیئت‌ها، عَلَم نصب می‌کرد، چای می‌ریخت یا کفش‌های عزاداران را جفت میکرد. او صبح امروز دار فانی را وداع گفت، بسیاری از عاشقان امام حسین(ع) نسبت به درگذشت او واکنش نشان دادند.

امام جمعه تبریز هم در مراسم تشییع جنازه علی کوهی شرکت کرد و نماز بر پیکرش را اقامه کرد. فرهاد باغشمال از فعالین فضای مجازی نیز در صفحه خود درباره علی کوهی نوشت: «علی را از بچگی می‌شناختم. حتی پدرش آقا غلامعلی را. حرف‌هایش برخلاف ظاهرش نشان می‌داد که از جنس عقلای مجانین است!
خانه‌شان دیوار به دیوار خانه مادر بزرگم بود. پدر و پسر تنها زندگی‌ می‌کردند. بساط سفره‌شان اکثرا چاشنی احسان همسایه‌ها بود. قدیمی‌ها همسایه بودند به معنی واقعی کلمه!
پنج، شش ساله‌ بودم، کاسه آش دستپخت مادربزرگ را که دم درب علی می‌بردم و مضطرب و با حس فضولی به منزل کهنه و زوار در رفته‌شان نگاه می‌کردم. پدر علی مُرد و مادر بزرگ و همه سالخورده‌های محل نیز. و دیگر بهانه‌ دیدن مادربزرگ نبود تا از راز خانه علی و پدرش با خبر شوم.

علی به همت هیئتی‌های محله سرخاب قوت لایموتی به دست می‌آورد. عَلَم‌های هیئت را تیر به تیر چراغ برق‌ها تا دَم منزل بانی هیئت می‌زد و کفش‌های اهل مجلس را دَم در می‌چید با نیمچه شوخی هم‌هیئتی‌ها که “یوقی” می‌گفتند و او وانمود می‌کرد که از این حرف عصبی شده و جواب دندان‌شکنی می‌داد!

بعید بود دسته بازاری باشد و علی را عقب دسته با پنج شش عَلَم بر دوش نبینی! حالا امشب پرده‌ها برای علی کنار رفته. هم‌هییتی‌های خوابیده در کنار علی نه می‌توانند او را طفیلی و به باری بهر جهت ببینند و نه دیگر واژه “یوقی” او را عصبانی‌ می‌کند. بعید هم نیست که علی اسباب شفاعت شود برای ما خفتگان!
پرده‌ها کنار رفته و علی بی‌شیله‌پیله و بی‌ریا امشب مستِ خوان اربابی است. او امشب اَجر کفشداری و عَلَم بر دوشی‌اش را خواهد گرفت. شک نکنید.»

علی کوهی در بین دوستانش به «علی یوقی» هم مشهور بود. هرچند صدا کردن نام او با این پسوند برایش دل نشین نبود اما شاید یکی از دلایل محبوبیتش شوخی هایی بود که با او میشد و آخر سر با خنده علی همراه بود.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *