• 2:43 بعد از ظهر

  • 1400-07-17

  • کد خبر: 17234

فوتبالیست سرابی در گفت‌وگو با آناج؛

می‌خواهیم پدیده لیگ برتر شویم/ در تبریز پول نباشد یاد بومی‌ها می‌افتند!

مدافع سرابی تیم فجرسپاسی می‌گوید، در فوتبال تبریز وقتی که پول نباشد به یاد بازیکنان بومی‌می‌افتند و دم از غیرت می‌زنند.

به گزارش آناج، محمد قنبری، مدافع سرابی تیم فوتبال فجرسپاسی شیراز است که در فصل جدید لیگ برتر به عنوان نماینده فوتبال آذربایجان در این تیم شیرازی بازی خواهد کرد. وی که سابقه حضور در تیم‌های تراکتور، شهرداری تبریز، اکسین البرز، پدیده مشهد و علم‌وادب تبریز را هم در کارنامه دارد، در گفت‌وگویی با خبرنگار ما درباره مسائل مختلف از بازگشت فجر به لیگ برتر تا مشکلات فوتبال آذربایجان صحبت کرده است که متن این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید:

می‌خواهیم پدیده لیگ برتر شویم

خدا را شکر که بعد از 8 سال توانستیم به لیگ برتر صعود کنیم. وضعیت خودم و تیم خیلی خوب است. چند بازیکن لیگ برتری جذب شده‌اند که نفرات باتجربه‌ای هستند و حتما به تیم کمک خواهند کرد. هدف اصلی ما این است که فجرسپاسی در بازگشت به مسابقات لیگ برتر بتواند به تیم پدیده این مسابقات تبدیل شود. مطمئنا با تلاش و همدلی می‌توانیم به این هدف‌مان برسیم.

به زمان نیاز داریم

به امید خدا و با درایت کادرفنی و تلاش بازیکنان امیدوارم نتیجه‌ای بگیریم که در خور شأن مردم شیراز و استان فارس باشد. قطعا کار سختی خواهیم داشت و تیمی‌که به لیگ برتر صعود می‌کند، به زمان نیاز دارد. ما مربی خوبی داریم. آقای کلانتری از مربیان با شخصیت، کاردان و اخلاق‌مدار فوتبال کشور هستند که به نظم و انضباط اهمیت زیادی می‌دهند. همه بچه‌ها واقعا او را دوست دارند و گمان نمی‌کنم که در فوتبال کشور مربی‌ای به سالمی‌ایشان وجود داشته باشد.

شاید خشن باشم اما …

در هر تیمی‌که حضور داشتم، تلاش کردم با همه وجودم بازی کنم و تا آخرین لحظه برای موفقیت تیمم تلاش کنم. درست است که خشن بازی می‌کنم و شاید این از ذات فوتبال من است ولی درکل دوست ندارم به کسی آسیب بزنم و ناراحت کنم. همیشه سعی می‌کنم با تکیه بر فکر و قدرت بدنی توپ را از حریفان بگیرم. البته وظیفه مدافعان که بیشتر قطع و بازپس‌گیری توپ است، این نوع بازی را می‌طلبد.

چرا از علم و ادب جدا شدم؟

کارهایی در علم‌وادب می‌شد که واقعاً در شان فوتبال نبود. همه کسانی که در این تیم بودند خبر دارند و می‌دانند چه می‌گویم. این مسائل باعث شد تا از تیم شهرم جدا شوم. گذشته‌ها گذشته‌ اما وقتی یاد کاری که آن‌ها با من کردند می‌افتم، قلبم به درد می‌آید. چون یک عده آدم‌های معلوم‌الحال هستند ترجیح می‌دهم زیاد در مورد این افراد حرفی نزنم و آنان را به خدا واگذار می‌کنم.

در حقم نامردی کردند

من بخاطر رفاقتی که با مالک باشگاه داشتم سفید امضا کردم اما در نیم‌فصل که به فدراسیون فوتبال مراجعه کردم، متوجه شدم که قراردادم سه ساله با مبلغ 5 میلیون تومان است! هنگام دریافت رضایت‌نامه نیز برگه‌ای به من دادند که تایید کنم پولم را گرفته‌ام و من برحسب دوستی‌مان آن را امضا کردم ولی در ادامه هیچ پولی ندادند! فقط می‌توانم بگویم حضور در این تیم بزرگترین اشتباه زندگی‌ام بود و در حقم نامردی کردند.

پول نباشد یاد بومی‌ها می‌افتند!

حدود 10 سال از رده سنی نونهالان تا امید در تراکتور حضور داشتم. 2 سال در شهرداری تبریز بازی کردم. من هیچ ادعایی ندارم و هر وقت هر حرفی در مورد فوتبال شهرم زدم از سر دلسوزی بوده، اما واقعیت این است که در تبریز زمانی که پول نداشته باشند به یاد بازیکنان بومی‌می‌افتند و دم از غیرت می‌زنند. امیدوارم که تدبیری شود تا تیم‌های تبریزی از این وضعیت نجات پیدا کنند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *