• 10:23 قبل از ظهر

  • 1399-08-13

  • کد خبر: 124

آمریکا بزرگترین ناقض حقوق بشر و نماد عینی استکبار جهانی

به گزارش آناج، ۱۳ آبان در حافظه تاریخی انقلاب اسلامی‌ماندگار است و روزی است که دانشجویان خط امام لانه جاسوسی آمریکا یا همان سفارت آمریکا را تسخیر کردند تا به سالها جاسوسی و استعمار پایان دهند. حالا بعد از گذشت چهل سال بسیاری تلاش می‌کنند تا با بزک کردن چهره واقعی آمریکا ظلم و ستم […]

به گزارش آناج، ۱۳ آبان در حافظه تاریخی انقلاب اسلامی‌ماندگار است و روزی است که دانشجویان خط امام لانه جاسوسی آمریکا یا همان سفارت آمریکا را تسخیر کردند تا به سالها جاسوسی و استعمار پایان دهند. حالا بعد از گذشت چهل سال بسیاری تلاش می‌کنند تا با بزک کردن چهره واقعی آمریکا ظلم و ستم این کشور را بپوشانند. به همین منظور با مرتضی عبدی، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل بین الملل به گفت‌وگو نشستیم.

آناج: تاریخ ظلم و جنایات ایالات متحده آمریکا به کجا می‌رسد؟

عبدی: ظلم و ستم آمریکا از همان زمان قدم نهادن به سرزمین جدید و کشتار سرخ پوستان آغاز شد؛ با دشمنی، سفید برتر پنداری و برده داری جنایاتش را علیه سیاه پوستان ادامه داد و با اعمال استکبار و ظلم علیه کشورهای جهان فرصت زندگی صلح آمیز را از یک دنیا گرفته است. تراژدی کشف آمریکا از جمله داستان‌‌‌های تلخی است که از دیرباز در کتاب‌‌‌های پر سر و صدای نویسندگان نامدار اروپایی و فیلم‌‌‌های سینمایی آمریکایی به تصویر و تصور کشیده می‌شود و ظلم و خشونت سیستماتیک در دستگاه نظامی‌و قضایی این کشور ادامه همین داستان غم انگیزاست که همچنان ادامه دارد.

قبل از اعلام استقلال آمریکا در سال ۱۷۷۶، آمریکا مجموعه‌ای از مستعمرات اروپایی بود. آمارهای رسمی‌آمریکا خبر از سکونت حدود ۲ میلیون سرخ پوست هنگام ورود نخستین مهاجر سفید پوست به سرزمین نو می‌دهند.از همان زمان نسل کشی جمعیت بومی‌آمریکا آغاز شد بر اساس آماری که در سال ۱۹۰۰ میلادی انجام گرفت از میان دو میلیون انسان سرخ‌پوست بینوا تنها ۲۵۰ هزار نفرشان زنده مانده‌اند. صحنه‌های دردناکی که در ۹۳ جنگ به تمام معنی و فراگیر با انواع سلاح‌های میکروبی به کار رفته در آن تجلی یافته است. در این جنگ‌‌ها میلیون‌ها تن از فرزندان چهارصد قوم و خلق سرخ پوست سرزمین‌های ناشناخته آمریکا کشته شدند که معنی بزرگ ترین و طولانه ترین نسل کشی در شرایطی کاملا بی رحمانه و نا برابر است. دولت آمریکا هرگز تعداد بومیان این کشورکه اولین مظلومانِ زیر تیغ ظلم دولت استکبار بودند نپذیرفت و به هیچ وجه در برنامه‌‌‌های درسی به تاریخ سرگذشت سرخ پوستان در زمان ورود کریستف کلمب نپرداخت بلکه ادعا می‌کنند در زمان کشف آمریکا این سرزمین خالی از سکنه بوده است.

هنری دوبینز در بررسی‌هایش از این نتیجه می‌گوید که اروپایی‌ها برای نسل کشی سرخ‌پوستان ۹۷ نوع بیماری مرگبار در بین آنها شیوع دادند که عبارتند از ۴۱ نوع آبله، ۴ نوع طاعون، ۱۷ نوع سرخچه، ۱۰ نوع آنفولانزا و ۲۵ نوع سل و دیفتری و کولیرا.بیش از ۳۰۰ سال برده داری در آمریکا و هنوز نژاد پرستی ادامه دارد.

۱۱ سال پس از کشف آمریکا، نخستین برده‌های آفریقایی با کشتی‌های اسپانیایی و پرتغالی وارد سرزمین جدید شدند. و دست مایه ی بعدی نژاد پرستی آمریکا همین سیاه پوستان اروپایی بودند؛ بعد از این تجارت بزرگی از طریق کار برده‌ها روی اراضی کشاورزی و باغی در مستعمرات اروپایی شکل گرفت و فجایعی در حق سیاه‌پوستان رخ داد که سالها ذکر مصیبت آن در کتاب‌ها و داستان‌ها می‌رود کار به جایی رسید که اگر فرزندی هم که از یک برده متولد می‌شد، از همان بدو تولد برده بود.

کنگره آمریکا در سال ۱۸۵۲ قانونی برای مجاز بودن برده گیری از میان سرخ‌پوستان نیز تصویب کرد. ۵ سال بعد از این تصویب، دادگاه عالی رای به لغو برده داری داد اما این پایان ماجرا نبود بلکه فقط نژادپرستی در آمریکا به شکلی دیگر درآمد از همان موقع در برخی ایالت‌ها قوانینی برای جداسازی سیاه‌پوستان از سفیدپوستان تصویب شد. به گواهی تاریخ میزان بیکاری و زندگی زیرخط فقر میان سیاه‌پوستان بیش از ۲ برابر سفیدپوستان بود. البته به گزارش و آمار احتیاج نیست. در آمریکا همه می‌دانند که احتمالات بد برای سیاه پوستان ۲ برابر احتمال اتفاقات خوب است به طور مثال احتمال شلیک پلیس به فرد سیاه‌پوست۲ برابر یک سفیدپوست است! سیاه‌پوستان چه آزاد باشند چه برده از حقوق شهروندی برخوردار نیستند!

در سال ۱۸۶۰ گروهی در آمریکا به رهبری «آبراهام لینکلن» خواستار لغو برده‌داری شدند کار با حرف خوش پیش نرفت و در آمریکا جنگ داخلی شد. با این جنگ بود که بالاخره در سال ۱۸۶۶به ظاهر برده‌داری در آمریکا لغو شد اما این یک دروغ بزرگ است امروز بعد از گذشت حدود ۱۵۰ سال از کودتای لینکلن در آمریکا میتوان یک سیاه‌پوست را به راحتی در مقام ریاست جمهوری نشاند اما همان سیاه‌پوست در قامت رئیس‌جمهور ایالات‌متحده لب به اعتراف می‌گشاید که: «نژادپرستی در جامعه آمریکا ریشه دوانده و یک‌شبه حل نمی‌شود.» سفیدپوستان در این کشور خود را شهروند درجه‌یک می‌دانند و دیگران را ازجمله سیاه‌پوستان، عرب تباران، مسلمانان و مهاجران را شهروند درجه ۲. بیش از ۳۰۰ سال طول کشید تا قانون آمریکایی حداقل روی کاغذ تبعیض میان سفید و سیاه را از میان بردارد ولی معلوم نیست چقدر طول بکشد تا نژادپرستی نسبت به سیاه‌پوستان از ذهن و کلام و رفتار آمریکایی‌ها محو شود.

آناج: آیا بعد از گذشت سیصد سال از کشف آمریکا و تحولات بسیار این نژاد پرستی از بین رفته است؟

عبدی: خیر، بلکه تشدید یافته است. گرچه نژادپرستی سیستماتیک در آمریکا، پدیده ای غیر قابل انکار محسوب می‌شود، اما حضور ترامپ در رأس معادلات سیاسی و اجرایی این کشور، نقش یک کاتالیزور و عامل تسریع‌کننده را در تقویت مولفه‌های مهاجرستیزانه در این کشور ایفا کرده است. به باور بسیاری از کارشناسان این جریان نژادپرستی و خودبرتر پندار در آمریکا، بعد از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری این کشور جان تازه‌ای گرفته‌ است. درگیری خونینی که اخیرا در شهر “شارلوتسویل “در ایالت ویرجینیای ایالات متحده میان طرفداران نژادپرستی با مخالفان آنها روی داد، شباهت بسیاری به زد و خوردهای نژادپرستی امریکا در نیمه اول قرن گذشته میلادی داشت.

در این رخداد سفیدبرتر پندارها، شعارهای تندی در حمایت از برتری آمریکا، نژاد سفید و علیه مهاجران سردادند بسیاری از مردم، ترامپ را عامل وقوع چنین حوادثی می‌دانند و می‌گویند او و مشاورانش مستقیم و غیرمستقیم از تحرکات نژادپرستانه حمایت می‌کنند و در اظهارات خود به صراحت عبارت‌‌‌های نژادپرستانه به کار می‌برند که نتیجه اش بروز چنین حوادثی است. واقعیت این است که رئیس جمهوری آمریکا که هر روز به بهانه عدم رعایت حقوق بشر، یکی از کشورهای مستقل جهان را مورد نکوهش قرار می‌دهد، خود یکی از بزرگترین ناقضان حقوق بشر است زیرا تبعیض نژادی و نژادپرستی مطابق قوانین بین المللی جزء خشونت‌های جدی حقوق بشری است که گویا وی از آن بی اطلاع است.

ترامپ چندی پیش در اشاره به مهاجرانی که از هائیتی، السالوادور و بعضی از کشورهای آفریقایی به آمریکا مهاجرت کرده اند، گفت: “چرا این مردم را از کشورهایی که چاه توالت هستند، به اینجا راه می‌دهیم؟” رئیس‌جمهوری آمریکا در ادامه سخنان خود گفت ترجیح می‌دهد مهاجرانی از کشورهایی مانند نروژ به آمریکا بروند. امروزبیش از دو میلیون آمریکایی ‌آفریقایی‌تبار با محدودیت‌هایی برای رأی‌دهی مواجه هستند. علاوه بر این سیاه‌پوستان آمریکایی همواره برای یافتن شغل نیز با محدودیت‌هایی روبرو هستند و اعمال تبعیض در استخدام در این کشور امری عادی است. جمعیت سیاه پوستان آمریکا هر از چند گاهی از این درد کهنه می‌خروشند. مایک استوارت، اریک گارنر، مایک براون، آنتونیو مارتین، والتر اسکات و جورج فلوید از فرزندان سیاه پوستان آمریکا هستند که صد‌ها سال است زیر سنگینی زانوی نژاد پرستی نمی‌توانند نفس بکشند. این سیاه پوستان بیش از آنکه قربانی نژادپرستی باشند، قربانی آپارتاید غیر اعلامی، اما ملموسی هستند که پلیس و نهادهای امنیتی و سیاسی آمریکا آن را خلق کرده اند.

آناج:آیا جنایات آمریکا و نژادپرستی محدود به همین کشور است؟

عبدی: آمریکا به عنوان بزرگ ترین حامی‌اسرائیل برای کشتار و تجاوز به فلسطینیان، تشکیل داعش‌ها در خاور میانه و تغذیه آنها برای کشتار‌‌‌های وحشیانه به هدف دشمنی با اسلام، قرار دادن بمب‌‌‌های شیمیایی در اختیار عراق برای ۲۸۲ حمله شیمیایی به مردم مظلوم جنوب ایران، افتخار آزمایش اولین و تنها بمب‌‌‌های اتمی‌در هیروشیما و ناکازاکی، کشتن آنی ۲۰۰ هزار تن و ایجاد تاثیرات جانبی و ژنتیکی ناش از آن تا همین حال حاضر، منهدم کردن هواپیمای مسافر بری ایرانی و کشتن تمام مسافران آن همراه با تخصیص جایزه به فرمانده این عملیات ننگین، کشتار بیش از ۶۰۰ هزار شهروند آلمانی در یک شب در شهر سدن آلمان، به را ه انداختن جنگ ویتنام طولانی ترین و پر تلفات ترین جنایت آمریکا در قرن اخیر حمله و به آتش کشیدن دو سکوی نفتی ایران، قارت ثروت الماس آفریقا و نگهداری آفریقای‌ها در قحطی و بی چیزی، ترور دانشمندان هستی که می‌توانستند برای هویت و تمدن بشری بسیار حائز اهمیت باشند، ترور سرداران صلح و آزادی خواهی مثل سپهبد سلیمانی، سردار همدانی، عماد مقنیه و ابو مهدی المهندس تنها گوشه ی کوچکی از جنایات سالیان زندگی آمریکا است.

آناج: به نظرتان دلیل تسخیر لانه جاسوسی همین ظلم و استعمار بود؟

عبدی: ۱۳آبان یادآور روزی است که ایرانی آزاده ظلم و تعدی را برنتافت و در مقابل آن به بهترین شکل ممکن ایستاد. روز ۱۳ آبان که در تقویم به عنوان روز دانش‌آموز و روز مبارزه با استکبار جهانی نام‌گذاری شده، یادآور سه واقعه مهم در تاریخ معاصر ایران، یعنی تبعید امام خمینی(ره) به ترکیه در ۱۳ آبان ۱۳۴۳، شهادت و زخمی‌شدن تعدادی از دانش‌آموزان در ۱۳ آبان ۱۳۵۷ و تسخیر لانه جاسوسی در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ است. این روز پر مخاطره بیشتر از آن حیث در ذهن‌ها ماندگار شد که با پیروزی انقلاب اسلامی، هنوز جرقه‌ها و نشانه‌هایی از دخالت آمریکا در امور داخلی ایران نمایان بود. تلاش برای ایجاد تفرقه بین مردم، ایجاد اختلاف بین گروه‌ها و جناح‌ها و دخالت‌هایی که اگر به موقع جلوی آن گرفته نمی‌شد، در همان ابتدا انقلاب نوپا و برخاسته از قلب و ایمان مردم را با مشکل و چالش جدی روبه‌رو می‌کرد، اما با این اقدام مهم و تصرف سفارت آمریکا، امید کور ظالمان، ناامید شد.

حرکت دانشجویان پیرو خط امام در روز ۱۳ آبان ۱۳۵۸ مورد تایید امام (ره) قرار گرفت و آن را انقلاب دوم که مهم‌تر از انقلاب اول بود، نامیدند. با نشر خبر تسخیر سفارت آمریکا، مردم که از ظلم و جنایت شیطان بزرگ به تنگ آمده بودند، خود را به لانه جاسوسی رسانده و از این عمل دانشجویان حمایت کردند، چرا که از مکر و نیرنگ و چپاول آمریکایی‌ها با خبر بودند.

اما چند نکته‌ای که می‌شود در این راستا به آن پرداخت و بسیار مهم و کلیدی است، نکات ذیل است: اول اینکه هنگامی‌که اسناد موجود در سفارت به دست آمد و گزارش‌های مستند دخالت آمریکا در امور داخلی ایران و طراحی توطئه‌های مختلف قبل و بعد از پیروزی انقلاب، آشکار شد؛ نظر امام خمینی(ره) درباره مبارزه همزمان علیه استبداد سلطنتی و سلطه استعماری، به اثبات رسید.

دوم اینکه با افشای اسناد لانه جاسوسی، در عمل مشخص شد که اگر مبارزه تنها با سقوط نظام استبدادی پایان یافته تلقی شود، باز هم امکان توطئه دشمنان و تکرار حوادث تلخ گذشته فراهم خواهد بود و آنچه این نظریه را تکامل می‌بخشد، تحقیق در اسناد لانه جاسوسی آمریکاست‌. علاوه بر این‌، حرکت دانشجویان و تایید رهبری، ابهت توخالی و پوشالی آمریکا را بر باد داد و نقشه‌ی شوم شیطان صفتان را نمایان ساخت.

و سوم اینکه این حرکت دانشجویان خشم آمریکایی‌ها را برانگیخت و سبب شد ضد جمهوری اسلامی‌ایران، به اقداماتی نظیر فشار آوردن به مجامع بین‌المللی مانند سازمان ملل، سازمان کنفرانس اسلامی، شورای امنیت و…، ایجاد جو منفی تبلیغاتی علیه دانشجویان مسلمان و برخی اقدامات دیگر دست زدند؛ که پس از بی‌ثمر بودن این اقدامات به اقدامات جدی‌تری روی آوردند؛ چرا که ضربه‌ی مهلکی از ایران خورده بودند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *